Bu dizinin betimlemesi Kanal D tarafından Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Erkek dış ses) Bu diziyi engelsiz.kanald.com.tr...
...adresinden izleyebilirsiniz.
(Hâkim) Karar.
Tarık Aksoy tarafından açılan velayet davasının, bir ay sonra görülmesine...
...bu süreçte, babanın yaşam koşullarının incelenmesine...
...kızlarının bakımını üstlenecek yeterlilikte...
...olup olmadığının, tespit edilmesine...
...çocukların, hafta sonları babada ikamet etmesine...
(Gülme sesleri)
(Tarık) Ulan oldu be! Oldu ulan!
Bilir, oku bakalım ulan, oku bakalım.
Yanlış bir şey olmasın ulan?
Yok oğlum, artık kapı gibi resmi belge var elimizde.
Bak, bak ne diyor.
Tarık Aksoy'un diyor, artık bir evi varmış diyor.
Bir de şey diyor, işi de varmış diyor.
Hatta ne diyor biliyor musun?
Bir yıllık sözleşme imzalamış okulla, diyor.
-Aaa! -Aaa!
İmzaladım ulan.
İmzaladım, götürdüm mahkemeye verdim.
(Tarık) Sonra koyduk Seçil'in gözünün önüne.
Işık vurulmuş tavşan gibi kaldı öyle. Aa!
O nasıl sinirdi öyle?
Sinirden ağlayacaktı neredeyse ha.
Ha bana diyordu öyle.
"Yapamazsın, edemezsin." E ne oldu?
Sonuna kadar gitmeyecek olsam hiç bulaşmazdım ha.
Oldu ulan, oldu vallahi.
(Bilir) Hah.
Ağa.
Koç nerede kaldı ya?
Mahkeme uzun sürdü demek ki.
Dört saat mahkeme mi olur oğlum?
Açık kalp ameliyatı mı ulan bu?
Hako sen ne diyorsun?
Ne bileyim oğlum.
Mahkeme yüzü mü gördüm ben?
Allah da göstermesin zaten, abi.
Aha koç geliyor.
(Korna sesi)
O ne ulan öyle, gelin alayı gibi?
(Korna sesi)
-Koç ne oldu? -Kazandın mı mahkemeyi?
Koç ne oluyor ya?
Oğlum, bir sakin ulan. Çok işimiz var.
Daha arabadaki eşyaları eve taşıyacağız. Kızlar gelecek.
Onlar gelmeden, yerleşmemiz lazım. Hadi!
(Tarık) Hadi Sadık gel.
-(Sadık) Geldim koç. -(Hakan) Ne? Bir şey desene.
Kazandın mı?
(Bağırma sesleri)
(Tarık) Ya tam kazanamadık daha.
Şimdilik hafta sonları iki gün verdiler kızları bana.
Olsun koç. Buna da şükür.
(Fiko) Senden korkulur koç.
Müfettişi ikna ettin, işi garantiledin...
...kızları aldın. Oh!
Ya tam, tam almış sayılmayız ama...
...buna da şükür. -(Fiko) Olsun, olsun, olsun.
Bu da iyi, bu da iyi, buna da şükür.
Hadi Sadık geç arabaya oğlum. Hadi ver bakalım.
Ömer, sen de geç arabayı tut oğlum.
-(Ömer) Tamam koç. -(Tarık) Hadi bakalım.
Gönder abi.
(Gülme sesi)
(Tarık) Hadi, hadi!
(Tarık) Masayı ver, sandalyeyi ver, ver koltuğu, ver yatağı!
Hadi!
Hadi beyler, hadi.
(Müzik - Hareketli)
(Müzik devam ediyor)
(Gülme sesleri)
(Tarık) İzin verin bir.
Hop, hop!
("Tavukları Pişirmişem" çalıyor) "Tavukları pişirmişem"
"Hacıyı da çarşıya göndermişem"
"Tavukları pişirmişem"
"Hacıyı da çarşıya göndermişem"
Al. Eğlence çıktı seninkilere.
(Tarık) Ya bu böyle olmaz ki kardeşim ya.
(Tarık) Bütün mahalleyi indirecekler aşağı şimdi.
-(Tarık) Ulan be! -(Bilir) Dur oğlum.
"Tavukları pişirmişem"
"Hacıyı da çarşıya göndermişem"
Ulan oğlum, kapatın şu müziği ulan. Kapatın müziği.
(Üst üste konuşmalar)
"Anamı da komşuya göndermişem"
"Tavukları pişirmişem"
"Anamı da komşuya göndermişem"
Ulan oğlum, kapatın ulan bütün mahalleyi toplayacaksınız.
Hadi, hadi, hadi Bilir.
Ne yapalım.
-(Melis) Gitmeyeceğim ben! -(Seçil) Melis!
(Seçil) Melis, lütfen bir sakin olur musun?
(Melis) Sakin falan olamam ben.
(Melis) Hani hiçbir hâkim, böyle bir adama çocuk emanet etmezdi?
Hani kazanması imkânsızdı?
Hayatım, henüz kaybetmiş sayılmayız zaten.
Sadece hafta sonları. O da bir sonraki mahkemeye kadar.
Yani, sadece iki gün.
Ben o adamla bırak iki gün, iki dakika bile kalmam.
Melis mahkeme kararı, buna mecburuz.
O aptal karara, uymayacağım ben.
Hâkim sordu mu bana karar verirken? Hayır!
Gitmeyeceğim ben!
Melis ne olsun istiyorsun peki?
Baban gelip seni polis zoruyla mı götürsün?
Yapar bunu, tanıyorsun onu.
Gelsin yapsın o zaman.
Gerekiyorsa kollarımdan çeke çeke götürsün beni.
Ben o adamın evine kendi ayaklarımla gitmeyeceğim.
Melis.
Benim için de kolay değil.
Sizi kendi ellerimle teslim edeceğim Tarık'a.
Hah.
Yapamadım.
Sizi de kendimi de Tarık'tan koruyacaktım güya.
Yapamadım.
Dur kuzum, ver bana sen.
Yok yok ben yaparım.
(Müzik)
Zeynep git lütfen.
Abla.
Zeynep, bir de sen başlama.
Ben seni çok seviyorum.
(Zeynep) Teyzemi de çok seviyorum.
Babamı da çok seviyorum.
(Zeynep) Hep yanına gitmek istiyorum.
Gidersem sen bana kızıyorsun.
Gitmezsem de babam çok üzülüyor.
Abla ama en çok da ben üzülüyorum.
(Ağlama sesi)
Ne olur...
Ben babamı çok özlüyorum abla.
Hani söz vermiştin bana.
Hani bir daha bırakmayacağım seni demiştin.
Ne olur bırakma beni abla.
Lütfen.
(Ağlama sesi)
Ağa be.
Şimdi bu koç sözleşmeyi yaptı.
-Kızlarına da kavuştu. -(Hakan) Hı?
Kesin yani?
Ne kesini oğlum? Avukat mıyım, ne anlarım?
Oğlum yazık ulan adama. Önümüzde bir ton çile çekti ya.
(Hakan) Neyse geçti gitti, sıkıntı yok.
He ulan. Ya adamın, ilk defa yüzü güldü oğlum.
He ya. Aman gülsün gülsün de şimdi bize sarıyor sonra.
Ya herifin tek derdi biz miyiz oğlum?
Ya biliyorum oğlum biz değiliz de adamın derdi...
Son antrenman, neydi ulan öyle?
He ya. Hâlâ belim ağrıyor oğlum.
Bir de gaza gelip eşya taşıdık.
Taşıyacağız ulan tabii.
Oğlum senin yediklerin midenden yukarı irtifa alamıyor mu ulan ha?
Kafan yukarıda oksijensiz mi kalıyor oğlum ne oluyor?
Ya yok ben onun için demedim ki.
Tamam, tamam anladık.
Yoksa eşya taşımanın sevabı büyük zaten.
Ya senin sevabına kurban.
Tosun Paşa'm benim.
Beyler iyi oynadık yalnız.
He vallahi.
Bak bir sonraki kısmetse koçun düğününe.
Ana! Koç evleniyor mu ulan?
Kiminle?
"Bir bahar akşamı"
"Rastladım size"
Hako ne diyor bu?
"Bir bahar akşamı"
"Rastladım size"
Ulan, Allah! Tövbe tövbe.
Gıybet yapıyorsunuz, hocamız hakkında.
(Sadık) Allah!
"Sevinçli bir telaş"
(Çivi çakma sesi)
Çocuklar olmasaydı bitmiştik ha.
(Bilir) Yaşlanmışız be oğlum.
(Bilir) Ha?
Bu böyle iyi mi yoksa biraz daha ittireyim mi?
Yok, yok. Bak şunu şöyle yapacaksın.
Ters koymuşsun Bilir.
(Tarık) İyi ha? İyi değil mi?
Tabii, tabii. Böyle televizyonun karşısında olacak.
-(Tarık) İyi, iyi. -(Bilir) Mecbur.
Kızlar, televizyon seyretmek ister belki.
Belki. Ha?
Gerilme be oğlum.
Kurup kurup, doldurma kendini. Her şey yolunda gidecek.
-(Tarık) İyiyim ben ya. -Ya hiçbir sorun çıkmayacak.
(Bilir) İki gün oğlum, sadece iki gün ya.
Hadi git sen de bir çekidüzen ver kendine.
(Bilir) Bir duş falan al.
Terledin leş gibi kokma kızlara.
Hadi bana da müsaade. Görev beklemez.
Sen de kızlarınla baş başa vakit geçir ha?
-Ha. Ha Bilir. -(Bilir) Ha.
Ne yapacağım ulan ben?
Babalık yapacaksın.
Oğlum kızların geliyor. Sen bunun hayalini kurmuyor muydun?
Ulan oğlum kuruyordum, kuruyordum da...
...ya şimdi korkuyorum ben ya.
Her şeyi mahvetmekten korkuyorum yine.
Kusursuz olmanı beklemiyorlar ki.
Onları ne kadar sevdiğini göstermeni bekliyorlar.
Baba olmanı bekliyorlar.
Anladın mı?
Anladım.
Sen iyi babasın oğlum.
Her şeye rağmen...
...iyi babasın.
-Sen de bir iyi amcasın her şeye rağmen. -(Bilir) Bana bak.
(Bilir) İnanmıyorum.
-Ha, ha. -Ha, ha.
-(Bilir) Dur, dur, dur. -(Tarık) Hadi bakalım.
(Bilir) Hadi.
-(Hakan) Ben geldim. -(Emine) Abi.
-(Emine) Hoş geldin. -(Hakan) Hoş bulduk.
-(Hakan) Ne haber? -(Emine) İyiyim.
Sen erken mi geldin okuldan?
Yo sen geç geldin.
Hadi.
Annem?
Annem yok.
Nerede?
Halime teyze hastalanmış ona gitmiş.
Ee, sen niye gitmedin?
Bulaşmasın diye.
Hastalanırsam okula gidemem.
Oo, çok mu seviyorsun sen okulunu?
Seviyorum ama ödevlerimden bir tanesini yapamadım seni bekledim.
Aç mı karnın?
Biraz.
Yapayım mı şöyle bir çift kaşarlı tost ha?
Hadi gel sonra da bakarız ödevine.
Hadi yarım et bana mutfakta.
(Gardiyan) Görüş beş dakika.
Tamam, tamam.
Gördüm bu meymenetsizi yine.
Al al, al.
Şükür sonunda gelebildin.
(Seyfi) Neredesin ulan kaç gündür ha?
Anca mı geliyorsun?
Ne istiyorsun Seyfi?
Arama diyorum arıyorsun her gün.
Hakan bir duysa--
Başlatma ulan şimdi Hakan’ından!
Başıma ne geldiyse o (Bip) geldi zaten.
(Bip) senin çocuğun senin.
Lafını tart da konuş.
Vay, vay.
Bir rahatlık gelmiş sana.
Ha?
Ee tabii senin baltan kütükten çıktı.
Attınız beni bu hapis köşelerine...
...ana oğul şimdi istediğiniz gibi at oynatıyorsunuz değil mi?
Yesen doymayacaksın değil mi Hakan'ı?
Çocuklar nasıl, ne yiyor, ne içiyor?
Umurunda değil, sormuyorsun bile.
Siz soruyor musunuz ulan beni, ha?
(Seyfi) Siz soruyor musunuz ulan beni?
Bir çöp gibi fırlatıp, attınız beni.
Bu adam ne yer, ne içer, orası sıcak mı, soğuk mu?
Hiç sorduğunuz yok.
Onu öğretmeni bıçaklamadan önce düşünecektin.
Ulan sus, sus!
Ne bıçaklaması? Kazaydı o kaza.
Kocanım ulan ben senin.
Çocuklarının babasıyım.
Bugüne kadar, o boğazından ne geçtiyse benim sayemde geçti.
Şimdi sen bana, nankörlük mü ediyorsun ha?
Nankör müsün? Bak otur, otur ulan.
Al şunu eline al.
Hâkim benim cezayı paraya çevirmiş.
Bu kefalet mi ne?
(Seyfi) Öyle bir şey olmuş işte.
Avukat "parayı yatırırsan çıkarsın hemen" dedi.
Para mara yok.
Biz ne yiyoruz, ne içiyoruz biliyor musun sen?
Ne demek para yok ulan?
(Seyfi) Bulacaksın o parayı, Gülsüm.
Ben bu hapis köşelerinde çürüyemem, anlamıyor musun?
Yok diyorum sana anlamıyor musun? Yok, yok!
Ulan bana bak.
Ulan! Hep o Hakan fitliyor seni değil mi?
Aferin ulan size, aferin!
Biraz Seyfisiz kalın da görün bakalım, o ev nasıl geçindiriliyormuş.
Ben böyle (Bip)!
Tamam ya Mustafa, sen de ne devamlı çekip duruyorsun?
Hasan amca, buyur kahve.
-Sağ ol. -Afiyet olsun.
Abiciğim buyur. Afiyet olsun.
Gökhan oralet var mı?
Al hadi afiyet olsun.
Eyvallah.
Hoş geldiniz. Buyurun çayım taze.
Eyvallah.
Buranın sahibi nerede?
Niye soruyorsunuz?
İşimiz var.
Seyfi abi yok, ben yardımcı olayım.
Bana söyleyin, ne söyleyeceksiniz.
Cık. Sen olmaz kendisi lazım.
Ne zaman gelir?
Bugün gelmez. Bilmiyorum ama.
Yarın?
Anlaşıldı.
İyi biz de yarın yine geliriz.
Hadi hayırlı işler.
(Müzik)
Hah, hadi yine iyisin.
Akşama sana, tandır böreği yaptım.
Kime diyorum?
Bahar?
Akşama diyorum, tandır böreği yaptım.
Ha. Ellerine sağlık.
Ee, keşke biraz fazla yapsaydın.
Niye ki? Yani biz iki kişiyiz.
Bir tepsi neyimize yetmiyor?
Şey Zeynep'le Melis gelecekmiş.
Ee, şimdi onların evinde yemek yoktur.
Böyle erkek bir başına falan, Tarık Bey de.
Doğru dürüst bir şey yapamamıştır.
(Bahar) Komşuluk hakkıdır yani.
Biraz götürürdüm onlara da.
Sen de şimdi o böreği, ne güzel yapmışsındır.
Onlar da yerler ha?
Baharcığım, biz niye geldik İstanbul'a?
Hı?
Niye bozduk düzenimizi?
Ay anne lütfen, tamam.
Sen Kudret'in yaptıklarını, ne çabuk unuttun kızım?
(Kevser) Ha?
Az mı acı çektin ha?
Az mı ağladın?
Bir tanem bak, yüzün daha yeni yeni gülmeye başladı.
Yani yine bir manyağa tutulup, üzülmek mi istiyorsun sen?
Anneciğim, benim kimseye tutulduğum falan yok.
Kimse için de üzülmüyorum.
Hı.
Onun için Tarık Bey'in böreğini düşünüyorsun değil mi?
Bahar.
Tarık'la Kudret aynı kumaştan biçilmiş gibiler.
Sen farkında değil misin kızım?
Aynı deli deli haller.
Aynı böyle vurmalar, kırmalar.
Al birini, vur ötekini.
Bunların birbirlerinden hiç farkı yok.
Cık.
Yanlış.
Kudret'in ahrazı içerideydi.
O hep gizledi yüzünü bizden.
Sen de gayet iyi biliyorsun.
Bir insanın gösterdiklerinden değil, sakladıklarından korkacaksın.
Hı.
Sen yani illa manyak olacak diyorsun öyle mi?
Anneciğim sen hiç dert etme.
Ben dersimi aldım.
Yeterince hem de.
İnşallah.
İnşallah kızım.
(Müzik)
Bahar saçmalama.
Ne yapıyorsun sen?
Çıkar Tarık'ı aklından.
Allah'ım ben ne yapacağım?
(Müzik)
-(Zeynep dış ses) Baba. -(Tarık dış ses) Hı.
(Zeynep dış ses) Bizi alacaksın değil mi yanına?
(Tarık dış ses) Alacağım tabii kızım.
(Zeynep dış ses) Kendi evimiz olacak mı?
-(Zeynep dış ses) Kendi odam? -(Tarık dış ses) Olacak tabii.
(Tarık dış ses) Hatta odanın duvarlarını pembeye boyarız.
(Tarık dış ses) Yatağına da kocaman bir cibinlik takarız.
(Zeynep dış ses) Prenses odası gibi.
(Zeynep dış ses) Ablam, ona da?
(Müzik)
(Müzik devam ediyor)
(Müzik)
Seni anla... Of nasıl oldu?
Burası tamam, burası da tamam.
İyi güzel, güzel geçsin.
Evet.
Güzeliz, güzeliz.
Her şey yerli yerinde.
Evet, tamam oğlum işte sakin ol.
Ev temiz, yemeği de yaptık.
Yatakları da yaptık.
Tamam işte.
(Nefes sesi)
Sakin ol.
Tamam mı?
Sakin ol.
Baba gibi davranacaksın.
Ne yapacaksın? Alttan alacaksın, sinirlenmeyeceksin.
Anlayışlı olacaksın.
Sinirlenmeyeceksin.
(Kapı zili sesi)
Ooo... Hoh ho!
-Zeynep! -Baba ben geldim.
Gerçekten mi? Nasıl da fark edemedim ya?
(Gülme sesleri)
Baba bu gece ablam burada kalacak.
Gerçekten mi? Geç bakalım.
Madem buradayız o zaman burnundan getireceğim.
Teyze pazar günü geç kalma lütfen.
Aman teyzesi sakın geç kalma erken gel.
(Gülme sesleri)
Kızlar sana emanet Tarık.
(Seçil) Sadece iki gün.
Umarım onlara iyi bakabilirsin.
(Tarık) Ya merak etme. Herhalde bakarım.
Babalarıyım ben onların hı?
(Tarık) Koş bakalım içeri.
Yemek yaptım istersen sen de gel.
Teşekkür ederim. Size afiyet olsun.
Ha! Yeni eşyalar var abla gel bak.
Televizyon bile var abla.
Bak gördün mü?
(Zeynep) Çok güzel değil mi?
Seçil.
Eğer o uzaklaştırma kararını çekmeseydin...
...kızları şimdi rüyamda görürdüm ben.
Eyvallah.
Umarım beni pişman etmezsin Tarık.
Etmem.
Sadece iki gün.
Kızları bıraktığım gibi, almak istiyorum.
Lütfen, dikkatli ol.
Olurum.
Yokuş kayar dikkat et.
(Köpek havlama sesi)
Nasıl da anlıyor hayvan.
Nasıl da anlıyor.
(Gülme sesi)
Abla bak çok rahat. Gel sen de otur.
Şansını zorlama Zeynep.
Geçsene kızım sen de.
Yok iyiyim ben böyle.
İyi, nasıl istersen.
Odanızı gördünüz mü?
Odamız mı var?
Var tabii.
(Zeynep) Yee!
Geç bakalım.
Buraya geldik diye, bir şeylerin değişeceğini sanma.
Mecbur olduğumuz için buradayız.
Pazar günü defolup gideceğiz!
Anladın mı?
Anladım.
Oradan, salak gibi mi görünüyorum kızım?
(Zeynep) Abla koş.
(Zeynep) Babam bana, prenses yatağı almış.
Ne yapacağız?
Burada, böyle pazara kadar dikilecek miyiz prenses?
(Müzik)
Evet, evet!
(Gülme sesi)
(Tarık) Evet.
Beğendin mi?
Hem de çok.
(Gülme sesi)
Yalnız içeride ayakkabılarla dolaşmıyoruz.
Hı?
Bak teyzendekilerden aldım beğendin mi, hı?
(Zeynep) Çok güzel.
(Tarık) Sana da aldım Melis.
Otuz sekiz numara.
(Melis) Gerek yok.
Biz evde ayakkabılarımızı çıkarmıyoruz.
Aa! Evde ayakkabılarınızı çıkarmıyor musunuz siz?
Yo. Ben çıkarıyorum ki.
Yatağa da mı ayakkabıyla gireceksin akıllım hı?
(Tarık) Akıllım hı?
(Gülme sesleri)
Ne dersin acaba, ben de mi alsam onlardan bir tane kendime?
(Gülme sesi)
(Zeynep) Çorapları var.
-(Tarık) Ha Zeyno. -(Zeynep) Efendim?
Senin bu ablan, montla mı yatıyor?
Ya, ah saçım.
-(Tarık) Dur ben yardım edeyim. -(Melis) Saçım, bırak.
Dokunma.
(Gülme sesi)
Çıkar mısın, üstümü değiştireceğim.
Hı, evet.
(Gülme sesleri)
(Kapı çarpma sesi)
(Zeynep gülme sesi)
Sakin ol oğlum.
Sakin ol oğlum, sakin ol.
Alttan alacaksın.
(Zeynep) Baba.
(Zeynep) Üzülme tamam mı?
Ablam evde de böyle yapıyor. Ne olur üzülme.
Yo ben üzülmüyorum ki.
Kızım niye üzüleyim ben?
Kızlarım yanımda benim.
Niye üzüleyim ki?
(Gülme sesleri)
(Karın gurultusu sesi)
Ne duydum ben?
Ne? Ne duydun?
Nereden geldi o?
Acıkmış.
-(Zeynep) Ya. -(Tarık) Ya ne ya?
Acıkmadın mı peki?
(Zeynep) Acıkmadım.
Sen yemek yapmayı, biliyor musun bakayım?
Ne yapacağım, ona bağlı.
Sen pilav yapmayı, biliyor musun?
Ee, biraz.
Neviş abla yaparken, görmüştüm.
Aklımda kalmıştır.
Hı. Nasıl yapılıyor peki?
Ee, ilk önce pirinci suya koyuyorsun.
Sonra da dinleniyor.
Ee...
Bir de piştikten sonra da üzerini bezle kapatıyoruz.
-Havlu olsa olmuyor mu yani? -(Zeynep) Olmaz, bez.
-İlla da bebişim, bez mi lazım? -(Zeynep) İlla bez.
-İlla bez. -İlla bez.
Ver bakalım şuradan o zaman pirincimizi.
-(Zeynep) Bunu mu? -(Tarık) Evet.
-(Tarık) Hadi bakalım. -(Zeynep) Bunu aç baba.
-(Tarık) Evet. -(Zeynep) Al bakalım.
(Tarık) Ne yapalım şunun içerisine koyalım mı peki?
Koyalım, koyalım.
(Tarık) Hı hı. Bu yeter mi?
-(Tarık) Bak bakalım. -(Zeynep) Evet.
-(Tarık) Ha? -(Zeynep) Biraz daha, biraz daha.
Dur biraz daha. Pilavcı güzeli seni.
(Gülme sesleri)
-(Tarık) Ha yeter mi bu? -(Zeynep) Yeterli.
(Tarık) Hadi bakalım.
(Tarık) Şunu koyduk şuraya.
-(Zeynep) Bununla da karıştırırız. -(Tarık) Evet.
Çok acıktım.
(Müzik)
Masayı kurayım mı?
I ıh. Ben aç değilim.
Altı üstü iki gün kalacaklar.
Bırak o kadar da olsun.
Baba kız onlar.
Bu Tarık için başlangıç Neviş.
Görürsün bak.
Bu fırsatı kendi lehine çevirecek.
Melis'i de ikna etmeyi başaracak.
Melis'i mi?
Hah! Bak o dediğin hayatta olmaz işte.
Tarık'ı sevmekle, nefret etmek arasında ince bir çizgi var.
Benim hayatım bu çizginin üstünde cambazlık yapmakla geçti.
Tarık'tan uzaktayken nefret etmek çok kolay.
Ama yakındaysan...
...zor.
Çok zor.
Sen ne kadar kızsan da...
...ufacık bir sözüyle sevdiriverir kendini.
Bir hareketi...
...bir bakışı...
...bir anda kendine çekiverir.
Işığa koşan pervaneler gibi etrafında dönmeye başlarsın.
(Müzik - Duygusal)
(Zeynep ses) Baba ama bu çok güzel.
(Tarık ses) Senden daha güzel değil ama.
(Zeynep ses) Giderken bunu da götüreceğim ben. Tamam mı?
(Tarık ses) Götür tamam. Olur vallahi.
(Tarık ses) Sana aldım zaten.
(Müzik - Duygusal)
Alo, Kıvanç? Neredesin?
Tamam. Geliyorum ben birazdan.
Abla bak babam sana hediye almış.
İstemez.
Ama merak etmiyor musun?
(Melis ses) Etmiyorum Zeynep, çek şunu.
(Zeynep ses) Hem ben merak ediyorum. Hadi, aç ne olur.
(Melis ses) Zeynep, gözümün önünde açma da nerede açarsan aç.
(Poşet hışırtı sesi)
Ha.
(Müzik kutusu sesi)
Abla bak.
Senin gibi dans ediyor. Çok güzel değil mi?
İyi işte. Beğendiysen, al senin olsun.
Benim var. Bu senin.
(Melis ses) Ya istemiyorum dedim Zeynep.
(Zeynep ses) Ama almazsan babam çok üzülür.
(Melis ses) Üzülürse üzülsün. Çek şunu.
(Melis ses) Başka bir yere koy. Ben görmek istemiyorum.
(Oyuncak hayvan müzik sesi)
Zeynep.
Hadi kızım ablanı al gel.
Şu sofrayı hazırlayalım. Yemek oldu.
Hadi Zeynep.
(Müzik)
(Müzik devam ediyor)
(Melis dış ses) Baba, en güzel kim dans etti?
(Tarık dış ses) Hım. Bilmem ki.
(Melis dış ses) Ben ettim.
(Tarık dış ses) Evet. En güzel benim kızım dans etti.
(Melis dış ses) Baba, beni mi daha çok seviyorsun, Zeynep’i mi?
(Tarık dış ses) İkinizi de çok seviyorum.
(Melis dış ses) Ama o daha bebek.
(Melis dış ses) Dans edemiyor ki.
(Tarık dış ses) Ee, öğretirsin o zaman.
(Tarık dış ses) Birlikte dans edersiniz, olmaz mı?
(Melis dış ses) Olur. Ama daha ayakta bile duramıyor.
(Tarık dış ses) Durur, durur.
(Tarık dış ses) Ablası tutar elinden...
...hiç bırakmaz kardeşini.
(Melis dış ses) Bırakmam.
(Piyano sesi)
(Köpek havlama sesi)
(Çaydanlık sesi)
Ay çayı demlemeyi unuttum ya, akıl mı kaldı.
Ay!
-Ay Hakan, yüreğime indiriyordun ya! -Korktun bakıyorum Gülsüm Sultan?
Ee, korktum tabii ya!
Annelere öyle, hayalet gibi yaklaşılır mı?
Tamam, özür. Oo döktürmüşsün yine.
Oğlum tırtıklama.
Halime teyzen gelecek, misafirin önüne öyle pançik pinçik çıkmaz ayıp.
Niye kadını yoruyorsun, niye sen gitmiyorsun?
-Neden? -Ee, hastaymış ya.
Ha onu diyorsun sen, ee, yok bir şeyi be, naz yapıyor işte.
Kek yaptım deyince iyileşiverdi hemen.
Ha iyi iyi, selam söyle. Ben kaçtım.
-Nereye? -Ee, Fiko'da maç izleyeceğiz.
-Hakan, geç kalma bak. -Hı, kalmam.
(Müzik - Gerilim)
(Kapı vurulma sesi)
(Gülsüm) Geldim oğlum, geldim.
(Gülsüm) Gene ne unuttun acaba? (Kapı açılma sesi)
-Buyurun? -Seyfi Şahin'in evi burası mı?
Burası. Ne istemiştiniz, ne yapıyorsunuz?
(Kapı kapanma sesi)
Kocan nerede?
-Seyfi yok. -Yok.
İyi. Git, çağır gelsin o zaman!
Gelemez, hapiste Seyfi.
-Allah kurtarsın. -(Gülsüm) Sağ ol.
(Müzik - Gerilim)
-Bu ne? -Senet, sepet, adına ne dersen işte.
(Erkek) Yavaş!
-Ben bir yanlışlık olmasın diye... -Ha, bak bakalım var mı bir yanlışlık?
(Erkek) Ha?
(Erkek) Tanıdın mı kocanın yazısını?
Çok para bu!
Seyfi'nin ne işi olur, bu kadar parayla?
Biz kocanın muhasebecisi değiliz ki.
-Biz ne bilelim, parayı ne yaptığını. -Biz tahsilat işlerine bakıyoruz bacım.
Borç zamanında kapanmış mı, kaçan göçen var mı?
Varsa da icabına bakıyoruz.
Uzun lafın kısası, seninki borcunu çok geçirdi.
Seyfi yok ki.
Ödeyemez o parayı.
Borç dediğin miras gibidir, devreder.
Madem kocan yok, sen ödeyeceksin.
Ben?
Ben nasıl öderim, onca parayı?
-Anne! -Emine, yukarı çık!
-Anne! -Emine, çık!
(Gülsüm) Hişt, hadi!
(Erkek) Korkacak bir şey yok.
Tabii şimdilik.
Parayı yarın akşama kadar, tamam et.
Yoksa yazık olur çoluğuna çocuğuna.
Kek çok güzel olmuş, eline sağlık.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Anne!
O adamlar kimdi?
Babanın arkadaşlarıymış.
Niye gelmişler ki?
Nasıl diye, merak etmişler babanı.
(Öpücük sesi)
Emine, abine bir şey deme emi kuzum.
-Kızar sonra. -Demem.
Aferin benim kızıma.
(Ağlama sesi)
(Öpücük sesi) (Ağlama sesi)
(Televizyon ses)
(Bahar) Anne, bu ne ses Allah aşkına?
(Televizyon ses) Hem de burnumuzun dibinde dolaşan pislik bir heriften.
(Televizyon ses) Bin tane yalan söylediği ortaya çıkıyor.
(Televizyon ses) Ondan nefret ediyorum, boşanmaya karar veriyorum...
...sonra karıma tecavüz ettiğini öğreniyorum.
(Televizyon ses) Herifi boğamıyorum, çünkü ölmüş.
Karıma sarılıp, yaralarını saramıyorum...
...çünkü söylediklerim yüzünden, benden nefret ediyor.
(Televizyon ses) Beni çok sev--
(Bardak sesi)
Yok ya, ne diye gideceğim şimdi.
Kapıyı çalarım, ben geldim derim, çocuklara börek falan getirdim.
Olur, olur.
Dur kızım, ablanı bekle, beraber yiyelim.
-Gelmiyor ki. -Melis, hadi kızım hadi!
-Nereye kızım? -Kıvanç'la buluşacağım.
-Bu saatte? -Saat daha dokuz.
Tamam işte kızım, geldin gittin çok geç olur.
-Yarın görüşürsün arkadaşınla. -Benim, on bire kadar iznim var.
(Tarık) On bir, on bir; çok geç kızım, bana bile geç yani.
On yedi yaşındasın sen daha, izin vermiyorum gidemezsin!
Hadi geç, kardeşin bekliyor sofrada hadi.
(Melis) Senden izin isteyen kim? Ben izinlerimi, teyzemden alıyorum.
Hı, bu evde izinleri benden alıyorsun. Çünkü ben senin babanım kızım.
-Hayır. -Melis!
(Tarık) Yapma kızım hadi geç bak, kardeşin çok acıktı.
-(Melis) Hayır dedim! -Melis!
Ben seninle oturup, yemek yemek istemiyorum!
(Melis) Seninle aynı evde de kalmak istemiyorum.
Ya söylesene neden getirdin bizi buraya ha?
İki tane eşya aldın diye, ev mi oldu burası?
Bana bir tane müzik kutusu aldın diye, seni affedeceğimi mi sandın?
Her şeyi unutup oturup, yemek yiyeceğiz öyle mi?
İki tas yemek yaptın diye, baba mı oldun?
Ya Melis, şimdi girmeyelim bu konulara.
Kızlarımla beraber, aynı çatı altında yaşayacağım düşüncesi...
...beni mutlu ederken, şimdi niye böyle şeyler yapıyorsun?
Hadi geç, hadi geç kardeşin bekliyor sofrada, acıktı.
-Her şey bu yemeğe bağlı yani, öyle mi? -Öyle.
Tüm hayallerin, kızlarınla geleceğin.
Ne kadar çok mana yüklemişsin, iki tas yemeğe.
Melis, hadi kızım.
Tamam, hadi gel yemek yiyelim.
Bakalım babam bize, neler hazırlamış?
Tavuklu pilav, Melis’in en sevdiği yemek.
Bunu yiyince, kesin affeder babasını.
(Melis) Başka neler var? Çorba tamam...
...salata da çok güzel gözüküyor.
(Melis) Bak Zeynep, babam ne kadar güzel, ince düşünmüş.
Her şeyi, bizim istediğimiz gibi hazırlamış.
Tamam kızım, yeter artık!
(Tabak kırılma sesi)
(Müzik - Gerilim)
Yeter, bence de bu kadar oyun yeter!
Biz seni az beklemedik, yemek masalarında!
Hem de bundan, çok daha güzel sofralar vardı.
Eğer zamanında, bizimle gelip yemek yeseydin bilirdin...
...tavuklu pilavın, şehriyeyle çok daha lezzetli olduğunu.
Melis!
Annem öyle güzel yemekler hazırlardı ki parmaklarını yerdin.
Her akşam özenip, senin dışarıda içip sızdığını bile bile...
...masaya tabağını eklerdi.
Biz yemek yerken, bütün gece o sandalyeye bakıp bakıp...
...iç geçirirdi kadın.
Anneciğim iyi misin dediğimizde, iyiyim derdi.
Ama ben bilirdim, annemin iyi olmadığını.
(Melis) Annemin içinin kan ağladığını bilirdim.
Annemin ömrü, seni masalarda beklerken geçti baba!
Şimdi birazcık da sen bizi bekle.
(Müzik - Duygusal)
Nereye, kaçıyor musun yine?
Zor geldi değil mi babalık? İki saat bile dayanamadın bize!
(Melis) Çok bile dayandın zaten. Kaç! İç yine bir yerlerde!
(Melis) Annemi unuttuğun gibi, bizi de unut!
(Melis) Git hadi, git!
Tarık Bey.
Tarık Bey!
(Müzik - Duygusal)
Zeynep, Zeynep dur, dur!
(Tabak toplama sesi)
-Özür dilerim. -Bırak, dokunma bana!
Tamam.
Aah!
Canın çok yanıyor mu?
Tamam, gel.
(Ağlama sesi)
(Zeynep) Abla!
Özür dilerim.
(Ağlama sesi)
Özür dilerim.
(Ağlama sesi)
(Fren ve korna sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Melis dış ses) Annemin ömrü, seni masalarda beklerken geçti baba!
(Melis dış ses) Şimdi birazcık da sen bizi bekle.
(Melis dış ses) Zor geldi değil mi babalık?
(Melis dış ses) İki saat bile dayanamadın bize!
(Melis dış ses) Çok bile dayandın zaten. İç yine bir yerlerde!
(Melis dış ses) Annemi unuttuğun gibi bizi de unut!
(Müzik - Duygusal)
(Kapı açılma sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Garson) Hoş geldiniz abi.
Ne vereyim?
(Bardak sesi)
(Ayak sesi)
(Bahar) Yolunuzu şaşırdınız galiba?
Yanlış adrese gelmişsiniz.
(Sandalye sesi)
(Lokanta ortam sesi)
Melis’i zorla haklı çıkaracaksınız yani, öyle mi?
Öyle, öyle.
Melis, hep haklıydı hocam.
Yıllarca, aynı masaya oturmadın bizimle dedi.
Biz senin, hep o boş tabağına baktık.
Yalnız bıraktın bizi dedi.
Bu zamana kadar, neredeydin dedi.
Yıllarca annemi hep sofrada beklettin.
Şimdi de sen bekle bizi dedi.
Benim kızım hep haklıydı hocam.
Canınızı acıtmak istemiş belli ki.
Çünkü kızınızın sizden uzaklaşmaya gücü yok.
Siz gidin, siz uzaklaşın istiyor.
Tarık Bey, bence Melis sizi sandığınızdan çok daha fazla seviyor.
O gün karakolda yığıldığınızda...
...nasıl baba diye feryat ettiğini, duymadınız siz.
(Bahar) Ama ben duydum.
Sizin için nasıl gözyaşı döktüğünü de gördüm.
Bir kızın babasından nefret etmesi, o kadar kolay değil.
Çocuk işte, çocukça bir savunma.
Deniyor sadece.
(Bahar) Eğer sizi bir kere daha affederse...
...yeniden acı çekmekten korkuyor.
Korkar tabii.
Hayatım boyunca, o kadar çok hata yaptım ki.
(Tarık) Kızcağız nasıl inansın, nasıl güvensin bana.
Bir kere siz Melis'in sizi affetmesini istiyorsanız...
...kendi kendinizden nefret etmeyi bırakmalısınız.
Ne kadar güzel konuştunuz hocam.
Belki benim hamurumda yok, baba olmak.
(Tarık) Belki ben beceremiyorum.
Ya da nasıl baba olunacağını bilmiyorum.
Belki öğrenirsiniz.
Siz baba olmayı öğrenirsiniz...
...onlar da evlat olmayı öğrenirler.
Yeter ki bu kadar çabuk vazgeçmeyin.
(Bahar) Ha yok, teşekkürler, istemiyorum.
(Doldurma sesi)
-(Tarık) Bu kadar çabuk. -Tarık Bey.
Vazgeçemezsiniz böyle, yapmayın hayır.
Her şey yolundayken, aile olmak çok kolay.
Oh evin sıcak, sırtın pek, karnın tok, işin gücün yerinde.
Mevsimlerden hep yaz, makamlardan hep rast.
Önemli olan zor zamanda aile olabilmek...
...zor zamanda bir arada kalabilmek.
(Bahar) Siz kızlarınızla kenetlenirseniz her şeyin üstesinden gelebilirsiniz.
Sizin çocuklarınıza, çocuklarınızın da babalarına ihtiyacı var.
(Müzik - Duygusal)
(Bahar) Teşekkürler.
(Garson) Yalnız, çay için masa açmıyoruz.
O zaman, yiyecek bir şeyler getir sen de.
Aslında çok güzel tandır böreği var, annem yaptı.
Ama şimdi burada açıp yemek, biraz ayıp olur.
Berbat bir hayatım var, öyle değil mi hocam?
Buna yaşamak mı denir diye, siz söylemiştiniz.
Kendinizi inkâr etmenize kızıyorum.
Sorumluluklarınızı almıyorsunuz, deli oluyorum!
Ee, şimdi sorumlulukların peşine düştüm işte.
Yaşıyor muyum yani?
Acını kabullenip sahipleniyorsan, yaşıyorsun demektir.
Hı. Derdiniz yok, dert satın alıyorsunuz diyeceğim ama...
...sizde de var bir şeyler.
Ben sizi çözemedim ama hocam...
...siz beni sobelediniz.
Eyvallah.
(Lokanta ortam sesi)
(Bardak tokuşturma sesi)
(Bardak sesi)
Tandır böreği.
Ee, evet.
-Siz mi yaptınız? -Yok, annem yaptı.
Bir gün yaparsınız.
Sanmıyorum.
-(Tarık) Siz yaparsanız, yerim. -(Bahar) Yok, yok ben yapamam.
Yaparsınız, yaparsınız.
(Bahar) Annem yapar, yersiniz. İnşallah.
("Mümin Sarıkaya - Ben Yoruldum Hayat" çalıyor)
"Ben yoruldum hayat gelme üstüme"
"Diz çöktüm dünyanın namert yüzüne"
"Gözümden gönlümden düşen düşene"
"Bu öksüz başıma gözdağı verme"
"Gözümden gönlümden düşen düşene"
"Bu öksüz başıma gözdağı verme"
"Ben yanıldım hayat vurma yüzüme"
"Yol verdim sevdanın en delisine"
"O yüzden ömrümden giden gidene"
"Şu yalnız başımı eğdirme benim"
"O yüzden ömrümden giden gidene"
"Şu yalnız başımı eğdirme benim"
"Ben pişmanım hayat sorguya çekme"
"Dilersen infaz et kar etmez dilime"
"Sözlerim ağırdır dokunur kalbe"
"Şu suskun ağzımı açtırma benim"
"Sözlerim ağırdır dokunur kalbe"
"Şu suskun ağzımı açtırma benim"
(Martı sesleri)
(Kapı açılma sesi)
(Emine) Abi!
Abi!
Abi, uyanır mısın.
Abi hadi, saat kaç oldu.
Çalar saat misin kızım sen, ya?
Ya, yapma abi yapma!
-Abi hadi kalk. -Hı?
-Abi. -Ha, tamam.
Gitmesen olur mu?
Evde canım sıkıldı da, gezdirirsin diyecektim.
Hem o adamlar gelir diye korkuyorum.
Hangi adamlar?
Tanımıyorum, babamı sorup gittiler zaten.
Niye korktun o zaman, bir şey mi yaptılar sana?
Ee yok, bir şey yapmadılar. Hırsız zannettim, tanımadığım için.
Emin misin Emine, bak bir şey saklamıyorsun değil mi benden?
Hayır, yapmadılar bir şey. Babamı sorup, gittiler zaten.
İyi. Tamam bak korkma tamam mı, ben varım burada.
Kapı gibi abin var, öyle istedikleri gibi giremezler bu eve!
(Telefon koyma sesi)
Gelirken perdeciye uğradım, aldım.
Sağ ol Halime, sana da zahmet oldu vallahi.
-Yetecek mi bari? -Yok canım, nerede.
Birkaç parça altın vardı, onları da bozduracağım ama yarısı bile etmez.
Ne yapayım, toparlayabildiğim kadar artık.
Akşam konuşacağım, biraz daha müsaade verin diyeceğim adamlara.
Hay Allah, ne yapmış bu kadar parayı Seyfi abi?
Ne bileyim ben.
Ne yaptıysa, gözüne dizine dursun inşallah!
Kıyıda köşede, beş kuruş para bırakmadı ki.
Elimdekinin hepsini aldı.
Bunu da al, az bir şey ama benim de bir katkım olsun.
Yok Halime, o senin hakkın, olmaz.
Keşke daha fazla olsa, daha fazla versem.
(Halime) Borç olarak say. Acelesi yok, sipariş aldıkça ödersin.
Sağ ol, Allah razı olsun Halime'm, sağ ol.
-Günaydın. -Günaydın.
Müsaadenle ben kalkayım, görüşürüz sonra.
-Sen zahmet etme. -Hadi gene gel Halime, güle güle.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Sessizlik)
-Akşam gelen adamlar kimdi? -Hangi adamlar?
Emine söyledi.
Gece hırsız gibi girip, korkutmuşlar kızı.
Kimin nesiymiş, ne işleri varmış babamla?
Ha, babanın arkadaşlarını diyorsun sen.
(Gülsüm) Hay bu Emine'de bir âlem vallahi.
Uyku sersemi, ne gördüğünü karıştırmış demek ki.
Babanı ziyarete gelmişler, hapiste dedim, geçip gittiler.
Nasıl arkadaşmış bunlar, niye hiçbir şeyden haberleri yok?
Ne bileyim ben.
Öyle dibini, doruğunu eşelemedim o kadar.
Hay babanı bilmiyor musun sanki kırk tarakta kırk bezi var.
Neyse canım şimdi boş ver babanı. Nereye gidiyorsun sen sabah sabah?
Çocuklarla sözleştik, sabah kahvaltı yapacağız.
Ha, iyi.
Anne...
...bir şey saklamıyorsun değil mi?
Bak bir şey ihtiyacın olursa söyle.
Babam yok diye, sahipsiz zannetme yani, gerekiyorsa her şeyi hallederim ben.
Yok bir şey, yok çocuğum.
Siz iyi olun, hiçbir derdim kalmaz benim ya.
(Öpücük sesi) Sen de iyi ol.
İş buldum...
...pazartesi başlıyorum.
Bundan sonra, öyle tül perde dikmek zorunda kalmayacaksın Gülsüm Sultan.
Okul? Olmaz Hakan! Okulunu aksatırsın sonra, olmaz!
Niye ya, akşam işi öyle, zaten öyle çok yorucu bir iş değil.
İşte arabaları getir götür yapacağım, park edeceğim, valelik yani.
-Ay yok! -Anne, tamam de.
Tamam, konu kapandı artık.
Abisi.
-Gidelim mi? -Kahvaltıya mı?
Hı, sonra da parka gideriz.
-Olur. -Hadi, kap kabanını.
Getir böyle. Şurası değil mi? Yavaş, yavaş, yavaş!
Çok acıyor mu?
Ama asma öyle suratını.
Zeyno?
Keşke ablam hiç gelmeseydi.
-Bunların hepsi onun yüzünden. -Yo, deme öyle deme.
Sen bir yarımsın, ablan diğer yarım.
İkinizden biri olmasa, ben ne yaparım sonra?
Beraber yaşayacağız aşkım, beraber.
(Tarık) Ve parmaklarımızı birbirimize kenetleyeceğiz...
...bağıra bağıra susmayı öğreneceğiz, yıkıp döke sakinleşeceğiz.
Ama bunların hiçbiri uzun sürmesin tamam mı?
Hepsi çok sürmez zaten. Ablanı uyandır...
...ben de sucuklu yumurta yapayım.
Ablam sucuklu yumurta yemez.
Hani böyle kokuyor ya, o yüzden.
Sevmiyor mu, pastırmalısından?
-Iı ıı. -Ondan da yemez.
Sucuk yok, pastırma zinhar!
Vallahi hiçbir şey bilmiyor ha. (Gülme sesi)
(Gurultu sesi)
-Ya arkadaş ya! -Çok acıktım oğlum, ne yapayım ya.
Hişt, ya bir sucuklu yumurta mı yesek, şöyle ekmeği bana bana.
Değil mi ya, gidip böyle basalım parayı şak, şak, şak yiyelim!
Oğlum, çay parasını zor denkleştiriyoruz lan şaka mısın sen!
Oğlum, hesabı en kötü Ömer'e yıkarız lan.
Saçmalama abi, günah.
La ne olacak, kuyumcuları var zaten.
Var da, sana mı var abi, ailesinin rızkı.
Ya abi, herif her yerden süpürge gibi çıkıyor ya.
Mercan'ı bir yalnız bırakmıyor.
Kim yalnız bırakmıyormuş beni?
Ömer, Ömer diyorum, yok mu?
Iı ıı, o hafta sonları bizim dükkânda çalışıyor ya.
Bugün yalnızım yani.
Ya, aa ama çok üzüldüm ya! Oğlum çocuk çalışıyormuş lan.
Ya, doğrudur.
Ben Sibel'i almaya gideyim o zaman.
-Aşağıda buluşuruz. -Buluşuruz, buluşuruz.
Ömer de yok, iyisin.
Lan saçma, oğlum zaten iyi çocuk ya gelsin, takılsın bizimle yani...
...bir şey yok ki, ne olacak.
Ee Ömer de gelmediğine göre, yattı mı sucuklu yumurta işi?
Üüf!
Baksana, Mercan'a mı yıksak lan hesabı?
Lan saçmalama. Oğlum erkek adamın yanında kız mı öder hesabı?
Olmaz lan öyle şey!
Oğlum, bana mı öğretiyorsun lan delikanlılığı?
(Gülme sesleri)
-Ee, hadi gidelim. -Hadi.
(Kıvanç ses) Bütün gece, yine seni bekleyerek geçti.
(Kıvanç ses) Hani madem gelmeyecektin, bir haber verseydin bebeğim.
(Kıvanç ses) Telefonuna da ulaşamıyorum.
Ya haklısın ama durumları biliyorsun. Bütün gece, büyük tantana koptu.
Çok mu kötü gidiyor babanla?
Eh yani, biraz volümleri artırdık diyebilirim.
Hadi ya neyse sabret, zaten bir gün kaldı.
Aynen. Ee, sen nereye?
Ben, bizim çocuklarla kahvaltıya gideceğim.
Ay kahvaltı deme bana, açlıktan bayılmak üzereyim.
(Kıvanç ses) Melis, sen de gel diyeceğim ama...
...baban yine olay çıkartmasın?
(Melis) Ay abartmasın o kadar. Gündüz vakti, ne olay çıkaracak?
Volümü arttırmış.
(Martı sesi)
-(Bahar) Günaydın. -Günaydın.
(Bahar) Ay, ah!
(Bahar) Kahvaltı nefis görünüyor.
Bahar, sen yanlışlıkla böreği çöpe falan atmış olmayasın?
Aa, yedim ben onu.
-Koca tepsiyi? -(Bahar) Ha.
Çok midem kazındı, oturdum hepsini yedim.
-Çok da güzel olmuş, ellerine sağlık. -Ha, afiyet olsun.
Maşallah yani.
Tabii yani, kimi derdinden iştahtan kesilir...
...kimi de böyle iştahı açılır yer. Seninki de o hesap herhalde.
Anlamadım?
Baharcığım, dün gece çok hüzünlüydün. Sonra ne olduğunu da bana anlatmadın.
Yo, bir şey olmadı anne. Hüzünlendim biraz yani.
Babam aklıma geldi.
Canım, bak ben böyle hani arada laf ediyorum...
...söyleniyorum ama hepsi senin iyiliğin için. Biliyorsun değil mi?
Yani, ben hiç seni üzmek, kırmak istemiyorum.
Biliyorum anne, biliyorum.
Bak, insan böyle...
...kendine eş seçerken, sadece boyu boyuma, huyu huyuma diye seçmemeli.
(Kevser) Yani bir bakmalı böyle, derdi derdime eş mi diye.
Değil mi? Çünkü kimse kimsenin yükünü çekemez yani.
Hani ne olur sonuçta, illaki üzülür, illaki yorulur değil mi?
(Kevser) Ha, gel.
Böyle, tatlı tatlı da mesajımı veririm diyorsun?
Aman yok canım.
Ben yani böyle sadece laf olsun diye konuşuyorum işte.
Hadi, hadi anne, sen laf olsun diye konuşmazsın.
Hadi anneciğim, çıkar ağzındaki baklayı, söyle?
Ne söyleyeceksin söyle?
-Şey, bizim Perihan var ya... -Perihan, hangi?
-Kayseri'deki? -Hı hı.
-(Bahar) Hı? -O şimdi İstanbul'a gelecek de...
...yeğenini görmeye.
-Hangi yeğenini? -Metin, sen tanımazsın Metin'i.
Biliyor musun?
İç hastalıkları mütehassısı olmuş. Özel bir hastanede çalışıyormuş.
Üstelik tıbbiyeyi de birincilikle bitirmiş.
Hı. Ee?
Yani şimdi, Perihan dedi ki;
...hazır dedi ben oraya gelmişken dedi, böyle çocukları dedi...
...tanıştıralım dedi, görüştürelim dedi. Hani kim bilir ha?
Belki de beğenirsiniz birbirinizi? (Öksürme sesi)
(Bahar) Ay! (Öksürme sesi)
-Anne ne diyorsun ya? -Yani hep birlikte gideriz.
Bir çay, kahve içeriz. Yani bir tanışırsınız.
Anne! Sen ne dediğinin farkında mısın?
-Olur, onlar bize gelsinler o zaman. -Ay anne!
Böyle, kendi başına işler yapmaya kalkma lütfen!
Ya ben böyle şeyleri sevmiyorum, hoşlanmadığımı biliyorsun!
Niye yapıyorsun anne böyle şeyler?
Tamam Bahar, sen böyle kal sap gibi kızım!
Kal böyle annenin başına! Onu mu istiyorsun yani?
(Bahar) Başına kalacağım diye yapıyorsun yani bunları.
Hayır bak, şey de oldu, Perihan'ın torun da oldu.
Bir şey de alamadık kadına, bir çeyrek altın bile alamadık kadının yani.
(Kevser) Onu da almak lazım.
Boğazımda kaldı ya yemin ederim.
(Nefes sesi)
Hadi bakalım, geçin oturun. Yumurta yaptım, sucuksuz.
Zeynep, ben çıkıyorum.
Hadi kızım, geç kahvaltı yapalım. Kızım!
Ne yapıyorsun? Bırak kolumu.
Melis, bana artistlik yapmayı bırak.
Önce birbirimizi dinleyeceğiz anlayacağız.
Tamam, ben baba olmayı öğreneceğim ama siz de evlat olmayı öğreneceksiniz.
Beraber kahvaltı yapacağız. Geç şuraya ya!
Abla, ne olur gitme.
Hadi kızım, kırmayalım.
Zeynep, benim dans provam var tatlım.
Gitmem gerek.
Gitmesen olmaz mı?
Olmaz minnoş.
-Üşüdün mü sen? -Azıcık.
Aa, olmaz. Parka gidemeyiz. Nasıl oynayacaksın? Hadi gel gidelim.
Ya hayır, yürü. Sadece ellerim üşüdü.
Cadı seni.
Melis.
Dans provan var yani, kardeşine yalan söylemiyorsun öyle mi?
Evet. Dans provam var.
Dans provam var.
Dans provası varmış.
Gel, gel.
(Hakan) Melis!
Melis.
Dans ediyormuşsun, haberimiz yoktu.
Bir şeyden de eksik kal.
Becerebiliyor musun bari?
Evet canım, becerebiliyorum.
Göreceğiz.
Nasıl yani?
Neyini göreceksin ya, ne saçmalıyorsun sen?
Dansını çok merak ettim vallahi, izlemek şart oldu.
İzleme sen, git başka bir şey izle.
Dizi izle, film izle, maç izle, sen beni izleme.
Vallahi memnuniyetinizi bana, şikâyetinizi babanıza bildirirsiniz.
Ayy.
Çünkü beni o görevlendirdi.
Ya bir şey soracağım, sen basket takımında değil misin?
Ne zamandan beri babamın ayak işlerini yapıyorsun?
Bana bak, ben de çok meraklı değilim öyle seni gütmeye.
Gütmek mi koyun muyum ben?
Keçisin keçi.
(Müzik)
(Martı sesleri)
Hah, gel gel.
Kardeş neredesin be usta ya?
Al gülüm, sıcak sıcak.
Nerede kaldı bu Hakan ya?
Acıktın değil mi gülüm? Gelir birazdan, yeriz.
Ne yeriz Fiko?
Simit yeriz.
Millet on çeşit peynir köy kahvaltısı götürsün.
Biz de burada kuru kuru simit yiyelim.
Kuru kuru mu?
Peynirse peynir gülüm, düşündüm ben bunları.
Ayy, tomruğum benim.
Sen çok düşünme Fiko. Tam oturmuyorsun.
Ya hem ne o öyle ya, köy kahvaltısı deyip, geçiriyorlar adama hesabı.
Evet abi, bir de donatıyorlar masayı.
Hangi köyün kahvaltısı ki o? Kim yiyecek o kadar şeyi?
Günah, israf.
Aman tamam be, ne anlarsınız siz zaten.
Adamsınız ulan.
Sen de acıktın mı?
-Hı? -Motor da diyorum yakıt bitti mi?
-Ne motoru be? -Yok yavrum, yani aç mısın manasında.
Ha, ee acıktım vallahi.
Simit sevmiyorsan tost alayım sana, şöyle kaşarlı ortaya.
Yok canım.
Ne gerek var şimdi, herkes simit yerken.
(Ali) Ne demek ne gerek var? Aç mı bırakayım, kızım seni?
Aç mı bırakayım derken...
...sana ne oluyor ki?
Değil mi yani?
Yani.
Oğlum, arasana Hakan'ı.
Oğlum, boğmayın adamı gelir birazdan.
Ya sen bir ara, neredeymiş sor.
Kızların şekeri düştü de, ara Hakan'ı.
Oğlum, ben de açım. Ha, beni niye kimse düşünmüyor?
Ama sen hep açsın be Sado'm.
Tekrara düşüyor artık yani.
Sen ara Hakan'ı, can güvenliğimiz tehlikede de.
(Telefon zili sesi)
Adamın kalbi temiz ha.
Alo.
(Fiko) Neredesin be ağacığım?
Yapma ya.
Neredeymiş?
Ha iyi tamam ağacığım, o zaman akşam...
...mangal yapacağız ya orada görüşürüz direkt.
Hadi hayırlı işler.
(Fiko) Vay anasını ya, görüyor musun?
Ya bir anlatsana, ne olmuş?
Ya koç, bizim Hakan'ı kızının peşinden yollamış.
-Hangi kızının? -Büyük kızı yok mu ya? Melis.
(Fiko) Bale çalışması mı ne varmış.
Ne alaka ya, koç kızının peşine niye Hakan'ı takıyor?
Bakıcısı mıymış Hakan?
Eskortluğunu falan mı yapıyormuş? Anlamadım ki.
Ee, kız mahallede yeni ya Sibelciğim...
...o bağlamda, bir düşün istersen.
Hani yol bilmez, yordam bilmez. Değil mi ama?
İyi de Hakan'ın kızın yanında ne işi var?
Bize söz verdi sonuçta, burada olması gerekiyor şimdi değil mi?
Bu seferlik de Hakan olmayıversin. Değil mi Sibelciğim?
Bak, ne güzel beraberiz işte, senin sevgilin yanında, benim...
...arkadaşlarım yanımda.
(Müzik)
Evet, geldiğimize göre artık gidebilirsin.
Sen dans edemiyor olabilir misin? O yüzden mi beni göndermeye çalışıyorsun?
Ya ne alakası var ya, ben küçüklüğümde beri bale yapıyorum.
Baleciymiş.
Ya senin benimle derdin ne ya, niye sürekli bana laf sokuyorsun?
Abi, bir tek ondan anlıyorsun. Çünkü öbür türlü seninle iletişim kurulmuyor.
Melis, senin ne işin var burada? Bugün çalışacak mıydık?
Evet hocam. Hani konuşmuştuk ya.
Ee tamam, oldu o zaman. Hadi giyin gel hemen.
Hadi git giyin, ben buradayım rahat ol.
Hoş geldin Gülsüm teyzem.
Hoş bulduk Ömer.
Baban yok mu?
Yok. Kapalıçarşı'ya kadar gitti.
Ha.
Ömer.
Ben bunları bozduracaktım ama.
Tamam. Bakalım.
-Çay söyleyeyim mi içer misin? -Yok çocuğum, yok. Sağ ol.
Ömer.
Hakan'a bir şey söyleme e mi?
Ee, o şimdi yanlış falan anlar, paraya falan sıkıştık sanır.
Dertlenir sonra, değil mi oğlum?
Tamam. Söylemem, merak etme.
Sağ ol.
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk Ömerciğim.
-Merhaba Gülsüm Hanım. -Merhaba.
-Nasılsınız? -Sağ olun, siz?
Sağ olun. Sizi gördüğüm de iyi oldu.
Meral Hanım hani gün yapacaktı, var mı ondan bir haber?
Bilmem. Bana bir şey söylemedi ama.
Ha.
Teyzem, burası bin dokuz yüz tutuyor.
Az ama neyse.
Taktığım ettiğim yoktu. Öyle bir köşede duruyordu.
Aman dedim evde hırsız mı bekliyor, satıvereyim gitsin.
İyi yapmışsın.
Buyur Gülsüm teyzem.
Sağ ol. Sağ ol çocuğum.
-Hadi sana hayırlı işler. -Sağ ol teyzeciğim.
Hoşça kalın Kevser Hanım.
İyi günler.
("Teoman - Bana Öyle Bakma" çalıyor) "Bana öyle bakma"
"Anlayacaklar"
"İkimize karşı bu dünya"
"Bizi anlamayacaklar"
"Bana öyle yaklaşma"
"Bana öyle dokunma"
"İkimize karşı bu dünya"
"Bizi anlamayacaklar"
"Bu hayatta bizi böyle yakamızdan tutacaksa"
"Hadi böyle yaşa derken kalbimize sormuş mu"
"Bu hayatta bizi böyle yakamızdan tutacaksa"
"Hadi böyle yaşa derken kalbimize sormuş mu"
"Benle böyle konuşma"
"Kapıları kapatma"
"İkimize karşı bu dünya"
"Bizi anlamayacaklar"
"Beni aşkla aldatma"
"Gerçeklere kapatma"
"Böyle kırık da bakma"
"Beni daha da ağlatma"
"Bu hayatta bizi böyle yakamızdan tutacaksa"
(Melis) Ahh!
İyi misin?
"Bu hayatta bizi böyle yakamızdan tutacaksa"
Ayağım.
"Hadi böyle yaşa derken kalbimize sormuş mu"
"Bana öyle bakma"
"Anlayacaklar"
"İkimize karşı bu dünya"
"Bizi anlamayacaklar"
Al. Allah! Dikkat et oğlum, döktüm biraz.
Yavaş be oğlum.
Kimse sana kolay olacak demedi ki oğlum.
Zor olacak da demedi be Bilir.
Iıh, bu ne be?
(Tarık) Sen ne attın buna be?
Aa, karıştırmışım. Akıl mı bıraktın bende ya. Bal gibi zaten.
Zehir gibi be.
Tarık.
Hıı.
Senin en büyük yaran kızların değil mi oğlum?
Hı hı.
İşte yara dediğin de kanaya kanaya iyileşiyor.
Siz de birbirinizi, kanata kanata iyileştireceksiniz oğlum.
Ee, ne kadar sürecek peki?
Sınav oğlum, hepsi sınav.
Bak, sen ilk sınavda geçmişsin işte.
Ama ramak kalmıştı şu kadar, o kadehi elime aldım içmeme çok az kalmıştı.
Sen sonuca bakacaksın, dikmemişsin işte.
Ama Allah'tan, Bahar Hanım yanındaymış.
Ha, Allah'tan.
Ee, Melis şimdi dansta ha.
Hı hı.
Peşine Hakan'ı taktım.
Gitmeyeceği varsa da artık şimdi dans provası yapacak.
İyi iyi.
Ee, Zeynep, onu da mı gönderdin?
Yo, arkadaşına gitti o.
Ne arkadaşı be, ne zaman arkadaş buldu?
E, bu Hakan'ın kız kardeşiyle anlaştı, onlara gitti.
Şuraya bak ulan.
Hafta sonu için kızlar geliyor iki günlüğüne.
Babalarına iki saat bile dayanamıyor. Kaçacak delik arıyorlar.
Saçmalama oğlum be, çocuk onlar. Tabii ki oynamak isteyecekler.
Zeynep arkadaş bulmuş, kaçırır mı?
(Yemek yeme sesi)
(Müzik)
Hah, koyalım şöyle.
(Gülsüm) Hadi yiyin.
Ben sana, başka bir şey hazırlayayım ha.
Hıı, çok güzelmiş.
Afiyet olsun güzel kız.
Anne, Zeynep'le oynayabilir miyiz dışarıda?
Tamam, tamam ama fazla uzaklaşmayın.
Hı hı.
(Emine) Hadi.
(Kapı gıcırtısı sesi)
(Tavuk gıdaklaması sesi)
(Müzik - Hareketli)
Ahh, çık hadi.
(Horoz ötüşü sesi)
(Emine) Hadi.
(Zeynep) Tamam.
Hadi.
(Müzik - Hareketli)
(Zeynep) Off.
Ahh!
Gel.
(Tavuk gıdaklaması sesi)
Zeynep hadi.
(Zeynep) Ya ben kork...
(Zeynep) Ya sen hiç korkmuyor musun?
(Emine) Hayır.
(Müzik - Hareketli)
(Çığlık sesi)
(Zeynep) Ya korkuyorum!
Aa, bak.
Aa, yumurta.
Aa!
(Müzik - Hareketli)
(Tavuk gıdaklaması sesi)
Ne yapıyorsunuz bakayım orada siz? Çabuk çıkın oradan!
(Kadın) Nasıl girdiniz oraya?
Kaçın!
(Kadın) Sizi yaramazlar sizi! Allah'ım Ya Rabbim ya.
Hadi.
Gel.
(Müzik - Hareketli)
(Müzik devam ediyor)
(Müzik - Hareketli)
(Zeynep gülme sesi)
Bir tane böyle bir duvar vardı koskoca.
Ben onu atlayınca çamurun içine düştüm tabii ki.
Ama hiç yani bir şey olmadı, acımadı dizlerim falan.
Böyle bir tane, çok güzel bir bahçe vardı.
Orada da evler vardı.
Bir tane ev vardı, onun içinde tavuk yaşıyormuş.
-Kümes. -(Bilir) Kümes.
Tabii, tabii. Kümes diyor.
İşte, bir de biz onun içine girdik.
(Bilir) Hıı.
Sonra da tavuklar koştular da koştular, koştular da koştular.
Koştular da koştular.
Bak, bak, bak! Ee, haliyle yani.
Biz de onların peşinden koştuk.
Ee, sonra da ne görelim? Bir yumurta gördük tabii ki de.
O yumurta nereden çıkıyor siz bil--
Hayır, hayır, hayır. O meseleye girmiyoruz. O biraz, karışık bir mesele.
Yani yumurta mı tavuktan çıkıyor, tavuk mu yumurtadan çıkıyor?
Onu kimse bilmiyor. Dolayısıyla hiç o meseleye girmiyoruz. Tamam mı?
Ben zaten bilmiyorum ki hani ee...
...ne olduğunu.
Çok acayip bir şey zaten değil mi yani, çok acayip.
(Zeynep) Off.
Off ya, çok kaşınıyor.
-Tarık. -(Tarık) Ha.
(Bilir) Bu kaşınıyor.
Kümes diyor, tavuk diyor. Şey olmasın.
Hıı?
-(Bilir) Bit, bit! -(Tarık) Hıı?
-(Bilir) Bit, bit! -(Tarık) Bit.
Bit ne be?
Yapma, bilir ya!
Bit ne, bit ne, bit ne?
(Telefon zili sesi)
-(Zeynep) Bit ne? -(Bilir) Bu ne?
Hah.
Seçil.
Bit ne, ha Hasan amca?
Bit ne?
(Tarık) Bit.
(Bilir) Ayy, böcük.
Hadi Tarık, aç şu telefonu.
Yok. Ben çıkıyorum.
Nereye?
Tarık telefonunu açmıyor. Kesin kızlara bir şey oldu.
Yapma Seçil, duymamıştır.
Neviş, dünden beri gözüme uyku girmedi.
Kızları görmeden, içim hiç rahat etmeyecek.
Babaları yanlarında, ne olacak Allah'ını seversen.
O yüzden korkuyorum ya, Tarık ne anlar çocuk bakmaktan?
(Kafe ortam sesi)
Sana haksızlık etmişim galiba.
Ne konuda?
Fena dans etmiyormuşsun.
Alıştım ben.
Bu bana yaptığın ilk haksızlık değil.
Ne demek o?
Yani senin gözünde ben...
...zengin, şımarık...
...aptal kızın tekiyim. Öyle değil mi?
Yani.
Zenginsin evet, şımarık olduğun da doğru ama aptal olduğunu hiç düşünmedim.
Kötü bir gece miydi?
İkimiz için de işkence gibiydi.
Bitmek bilmedi.
Doymazsan, bir iki tane daha söyleyelim, seni kesmeyecek gibi bu.
Ben bunları bir yiyeyim, ondan sonra bakarız.
Yarasın.
Sen benimle dalga mı geçiyorsun?
Yo, beğendin mi?
O kadar açım ki dün geceden beri, hiçbir şey yemedim.
Oo, yazık sana. Tarık beslemedi mi sizi?
Yo ama ben onun evinde yemek yemem.
Keçi inadı.
Ee, aç kalacaksın bu akşam da.
Ee, işte bunlarla idare edeceğim artık.
Ee şey...
Neyse.
Hıh.
Biz mesela bazen böyle...
...işte çocuklarla buluşup, erkekler yani böyle bir mangal...
Yani tam olarak erkek erkeğe değil. Yani kızlar falan da var.
Mangal partisi... Parti gibi de değil de...
Ahh.
(Hakan) Ee...
İşte böyle yemek falan yapıyoruz...
...mekânda bizim, eğer...
Yani doymak istersen gel.
Babam da ne izin verir ya.
Dün akşam Kıvanç'la buluşacağım diye ortalığı ayağa kaldırdı.
Kıvanç'la ben, bir miyim kızım?
Yani tabii, o senin sonuçta erkek şeyin.
Neyse, ben olsam ben de izin vermem de.
(Telefon zili sesi)
(Kafe ortam sesi)
Alo Kıvanç.
Neredesin Melis? Geliyorum dedin, iki saat oldu.
İşte gelemedim, aksilik çıktı.
Bebeğim yeter. Çocuk gibi kandırıp durma. Gelemiyorsan gelemiyorum de.
Ya özür dilerim, arayamadım işte.
Baban değil mi? Yanında mı şimdi?
Öyle sayılır.
Akşam halledeceğim ben, söz geleceğim.
Gündüz çıkamıyorsun Melis, akşam nasıl izin alıp da çıkacaksın?
Ben bir yolunu bulacağım dedim Kıvanç, hadi kapatıyorum.
(Müzik)
Ay!
(Kafe ortam sesi)
Şey.
Ya aslında ben akşam gelmeyi çok isterim.
Karnımı doyurmak için de...
...sen babamdan nasıl izin alacaksın?
İzin kolay, izin işi sıkıntı yok.
-Gerçekten mi? -Gerçekten.
Ee, süper. O zaman benim bunlara ihtiyacım kalmadı.
İyi.
(Melis) Ne yapıyorsun?
İsraf olmasın şimdi, yazık günah. Kuşlara falan veririz.
Gidelim mi?
(Müzik)
(Sessizlik)
(Kapı vurma sesi)
(Zeynep) Off!
Aa, hoş geldiniz.
Zeynepciğim ne oldu?
Bitlenmişim, babam öyle diyor.
Off. Ya şu an o bitler kafamdaymış.
-Bitlendin mi? -(Tarık) Hı hı.
Kusura bakmayın, ben nereye gideceğimi bilemedim.
Anneciğim, büyüklerimiz daha iyi bilir diye düşündüm. Bitlenmişiz biz.
Bit yani, bitlenmişim.
(Zeynep) Of ya, çık kötü kokuyor bu. Başıma ne sürdün?
Ee, bu bit ilacı çocuğum. Yıkayınca geçer, hiçbir şey kalmaz.
(Bahar) Şöyle buyurun.
Aa, zahmet verdik size de.
Afiyet olsun.
Dışarıya çıkarmamış olsaydım, bunların hiçbirisi olmayacaktı tabii.
Hı, o zaman bu kadar mutlu olur muydu acaba?
Hıı, şimdi çok mutlu öyle değil mi?
Mutlu ve bitli.
Çocuk böyle şeyler olur. Eli toprağa değecek, taşa değecek. Düşecek, kalkacak.
Evet, ben de düştüm ki zaten.
Ee yani Bahar, çocuğun yanında ettiğin laflara bak. Cık.
E, ne var anne? Ben Zeynep'in yaşındayken hiç eve girmedim değil mi?
Hıı, hiç girmezdi.
Hangi ağacın tepesi var, benimki orada.
Sabah temiz pak giydir gönder, akşam çul yapsın gelsin.
Sizin sabıkanız da bayağı kabarıkmış.
Bahar Hanım.
Off ya, bitmedi mi? Çok sıkıldım.
Aa, bu bitler çok zor temizlenir.
Zeynep, şöyle rahat dur çocuğum, rahat dur. Hah.
Tamam.
Anne, acaba bir doktora mı gösterseydik? Belki başka bir çaresi vardır.
Ha, öyle mi yapsaydık?
Hıı, çok biliyorsanız siz yapsaydınız.
Ee, mutfak ne tarafta ben şunu şey yapayım.
Aa durun, ben hallederim. Mutfak biraz dağınık, kusura bakmayın.
(Tarık) Evet.
(Tarık) Yaparım ben.
(Bahar) Şey, ben şey yapayım.
Su vereyim. Su içer misiniz?
(Tarık) Su olur tabii. Su neden olmasın ki yani.
Bol bol su içilmeli. Zaten dünyadaki...
...içilebilir su kaynaklarının yüzde üç olduğunu biliyor muydunuz?
Ee, ay azmış. İsraf etmemek lazım o zaman.
Değil mi? Yine de bir bardak içebilirim sanki.
Tamam. Su bardakları şuradaydı.
Su bardakları.
İçmiş kadar oldum ben tabii.
Bahar, kızım bir peçete getir misin?
Tamam. Getiriyorum.
Peçete.
Duydum.
Peçete.
-Suyunuzu vereyim sizin. -Verin, verin.
Ohh.
(Melis) Neye gülüyorsun?
Ayağın, git gide babana benziyorsun.
İnadına mı yapıyorsun?
Tamam, tamam.
Tamam bende. Bende.
(Hakan) Eyvallah.
Çok güzel, eyvallah.
Bunu sana versem, barışır mıyız?
Mangal yapmasak, olmuyor mu?
Ya bir kere de şöyle güzel bir yerlere gitsek.
Üstümüz başımız, kokmadan yemek yesek.
Böyle gazete kâğıtları üstünde değil de adam gibi masalarda.
İyi diyorsun, hoş diyorsun da gülüm, geçiriyorlar sonra kazığı.
Hem gazete kâğıdıysa sorun, ben evden örtü mörtü bir şeyler ayarlarım.
Mangalı da dışarıda yakarız, üstün de kokmaz. Olmaz mı gülüm?
Gülünün dikenleri batacak sana bir gün. Söylemedi deme canım.
Biz o gülü dikeniyle sevdik gülüm. Rahat ol.
Arabeske bağladın yine.
(Martı sesi)
İşte.
Geldik benim hapishaneme.
Ortalık alev almış be.
Ne, açık görüş en azından öyle düşün.
Vay anasını ya. Gülüm.
Yangın var bak, yangın.
Hem sabret az, akşam bizimlesin sonra gidiyorsun yarın.
Hadi eyvallah.
Aa. Dur, dur, dur. Nereye?
Ha.
Babamdan izin almayacak mısın?
Akşam alırım, sıkıntı yok.
Ama ben akşama kadar bekleyemem. Şimdi sorsan.
Sen bana mı yürüyorsun, ha? Ne öyle akşama kadar bekleyemem falan.
Ne?
Ohh.
Amma sıktın kolumu, kimse almaz elinden merak etme.
-Ya sen çok komiksin, biliyor musun? -Biliyorum.
Ağa.
Ne?
Girmişsin ince işlere.
Ne ince işi oğlum ya. İşim gücüm vardı benim. Onu Tarık şey yaptı, rica etti.
Ondan zaten.
Şşt! İyi dans ediyor mu bari?
Ne bileyim oğlum, onu mu seyrettim sanki ya.
Nasıl olacak? Bir kalas nasıl eğilebilirse, bu da o kadar dans ediyordur işte.
Melis de geliyor akşam.
Tarık'ın ricası.
Fark eder mi?
Yo, etmez. Koçun kızı sonuçta yani.
Buyursun gelsin.
İyi.
(Sibel) Yürü.
Ee, iyi.
(Müzik)
(Sessizlik)
Üstünü nasıl tamamlayacağım ben şimdi?
Bu kadar parayı kim borç verir?
Ah Seyfi.
Kendin gittin, belaların kaldı başımıza.
Anne.
Onlar ne?
Para çocuğum, para. Ne olsun? Para.
Bana bak.
Unuttum sanma sabah yaptığın şeyi.
Kızım, abine bir şey deme diye tembihlemedim mi ben seni?
Niye gidip yetiştirdin hemen?
Korktum.
Korktun mu?
Korkacak bir şey yok kuzum, korkacak bir şey yok.
Ben yanındayım senin.
Kimsecikler bir şey yapamaz sana.
Anam.
Hoş geldin oğlum.
Hoş bulduk.
-Keyfin nasıl? -İyiyim. İyiyim Allah'a şükür.
İyi ol, iyi ol.
Hakan, hafta sonu niye eve tıkıldın ki sen?
Anne daha yeni girdim içeri.
Olsun oğlum. Git gez, dolaş biraz.
Çıkacağım zaten, akşam çocuklarla buluşacağım.
İyi iyi. Pazartesi işe başlayacağım diyordun zaten.
Fırsatın olmaz bir daha.
Aynen.
Hakan.
Emine'yi de al götür ha.
Hem bir değişiklik olur. Evde canı sıkılıyor.
Anne, ne işi var Emine'nin bizimle?
Aa, Zeynep'e götür o zaman.
İyi, tamam. Hadi.
(Müzik)
Zeynepciğim, yine gel olur mu?
Gelirim ama o pis kokulu şeyden bir daha kafama sürmeyin tamam mı?
Çok kötü kokuyor.
Aa, biz de keyfimizden sürmedik herhalde değil mi?
Anne.
Çok teşekkür ederiz. Size de zahmet verdik artık.
Gidelim biz. Sağ olun.
Yok, rica ederiz efendim. Yine bitlenirseniz bekleriz, buyurun.
Anne.
Çok teşekkür ederim. Siz olmasaydınız o bitler beni yerdi.
Aa, o küçücük şeylerden hiç korkulur mu?
Hem senin gibi tatlı bir şeyi, kimse yemez, merak etme.
Hadi bakalım.
(Zeynep) Bay bay.
-Görüşürüz. -(Zeynep) Görüşürüz.
Anne, bir kovmadığın kaldı.
Sus Bahar. Sus bak, sakın üstüme gelme, bütün sinirimi senden çıkarırım.
Bütün bu ev, sirkeli suyla silinecek.
Anlaşıldı mı? Hem de hepsini sen sileceksin. Duydun mu?
Anlaşıldı. Tamam, anlaşıldı.
Aa, Tarık Bey telefonunu unutmuş.
Şeytan... Yok Tarık Bey'in telefonu, yok Tarık Bey'in bitli kızı.
Off.
Gel bakalım.
Hadi.
(Bahar) Tarık Bey.
(Tarık) Ahh.
Telefonunuzu unuttunuz.
Akıl mı kaldı işte.
Zeynepciğim ama sen üşürsün böyle, dur şu önünü kapatalım.
Hah!
-(Tarık) Gel. -(Bahar) Hadi, gel.
(Araba sesi)
-Zeynep, bu ne hal? -Teyze?
Tarık ne oluyor burada?
Bir şey yok, ben Emine'yle oynarken çamura düştüm.
Annesi de bana bunları verdi işte.
-Bir de bitlendim o kadar. -Bitlendin mi?
Ama biz hallettik her şey yolunda.
Size sormuyorum.
Siz bu kadar büyük tepki gösterince, insan bir açıklama yapma gereği duyuyor.
Ama Seçil hep böyledir, her şeyi çok büyütür.
-Hadi Zeynep gidiyoruz. -Hop hop nereye?
Eve götürüyorum, Melis'e söylerim provadan sonra o da gelir.
Hiçbir yere gitmiyoruz Seçil.
Ya Tarık, ne diyorsun sen ya?
Sadece bir gün seninle kaldı bitlenmek ne demek ya?
Ya siz nasıl hayatlar yaşıyorsunuz?
(Bahar) Biz şöyle bir hayat yaşıyoruz Seçil Hanım.
Biz tabii sizin gibi sırça köşklerde büyümedik.
Bizim burada çocuklar dışarı çıkıp, sokağa çıkıp oyun oynuyorlar.
Üstleri çamurlanıyor, kümeslere girip tavuk kovalıyorlar.
Ama tabii bazen bitleniyorlar evet.
Ama mutlular, yüzleri gülüyor.
Kafalarındaki bite rağmen.
Siz bunları okuldaki öğrencilerinize anlatın benim karnım tok.
Seçil, bir kendine gel ya bir sakin ol.
Ben gayet kendimdeyim.
Değilsin Seçil, değilsin.
Eğer öyle olsaydın, beni kontrol etmeye gelmezdin.
Mahkeme kararını delmeye çalışmazdın.
Bu çocuklar, haftada iki gün benimle beraberler.
Şimdi lütfen bin arabana.
Böyle failatün mefaülün, sağdan sağdan gidiniz, teyzem.
Gidiniz lütfen, lütfen.
(Müzik)
Tarık.
İkimiz de biliyoruz.
Sen bu işi beceremeyeceksin.
Her şey daha kötü olacak, bir günde geldikleri hale baksana.
Sonunda sadece ikimiz üzülürüz.
Başka kimse değil.
Hadi teyzeciğim, hadi, hadi.
(Müzik)
(Kapı kapanma sesi)
Baba, çok özür dilerim.
Niye bir tanem?
Ya işte bitlendiğim için.
Ya bitlenmek suç mu bir tanem?
Ama teyzem sana çok kızdı.
Ya teyzen zaten biz nefes alsak yine kızacak.
(Tarık gülme sesi)
-Kusura bakmayın Bahar Hanım. -Önemli değil.
Hadi bakalım.
Gündelikçi güzeli hadi yürü, bakayım sana?
(Tarık) İyiyiz ya, ha?
(Zeynep gülme sesi)
(Zeynep) Bay bay. (Öpücük sesi)
(Tarık) Hâlâ bakıyor mu sence ha?
(Zeynep gülme sesi) (Zeynep) Şimdi yine bakıyor.
(Gülme sesi)
(Tarık) Hadi koş. (Gülme sesleri)
(Müzik)
(Su sesi)
(Sayfa çevirme sesi)
(Bahar dış ses) Biz şöyle bir hayat yaşıyoruz Seçil Hanım.
(Bahar dış ses) Biz tabii sizin gibi sırça köşklerde büyümedik.
(Bahar dış ses) Bizim burada çocuklar dışarı çıkıp...
...sokağa çıkıp oyun oynuyorlar.
(Bahar dış ses) Üstleri çamurlanıyor, kümeslere girip tavuk kovalıyorlar.
(Bahar dış ses) Ama tabii bazen bitleniyorlar evet...
...ama mutlular yüzleri gülüyor.
(Bahar dış ses) Kafalarındaki bite rağmen.
(Gazete buruşturma sesi)
Ukala!
(Nefes sesi)
Sen kimsin?
(Nefes sesi)
Bizmiş!
Tarık sanki sonsuza kadar onun yanında kalacak.
Gör bak.
Tarık, seni de enkaza çevirecek ve sonra arkasına bile dönüp bakmayacak.
(Müzik)
(Seçil) Allah kahretsin!
(Ağlama sesi)
Lanet olsun!
(Ağlama sesi)
Allah kahretsin!
(Ağlama sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Nevin) Seçil.
(Ağlama sesi)
Mahalledeki kadını bile benden daha çok umursuyor.
(Ağlama sesi)
Yıllarca her şeyi kendime sakladım.
(Ağlama sesi)
Unutmaya çalıştım.
Ama unutamadım.
(Ağlama sesi)
Ben onun için hayatımı değiştirdim Neviş.
(Ağlama sesi)
Her şeyi arkamda bırakmaya razıydım.
(Ağlama sesi)
Her şeyi unutmaya hazırdım.
Onun için.
Onunla birlikte olmak için.
Onunla yaşamak için.
(Ağlama sesi)
Ölmeye bile razıydım.
(Ağlama sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Gülme sesi)
(TV ses)
-Baba? -Hı?
Bahar abla çok tatlı değil mi?
(TV ses)
Bakıyorum sen çok sevdin Bahar ablanı.
(Gülme sesi)
-Evet. -Neden?
Ben bitlendiğim için bana hiç kızmadı.
(TV ses)
Belki o da bitlenmiştir.
Aa!
(TV ses)
Ha! Gerçekten mi?
Ha!
Bitli Bahar.
(Gülme sesi)
Hah, buldum.
Bir kere daha gelince buraya Bahar ablaya hediye alacağım.
Emine'ye de alacağım.
Ama bak bunu kimseye söylemek yok, tamam mı?
Sana güveniyorum.
-Söz? -Söz.
(Gülme sesi) Söz.
Ay babacığım.
Bak.
(Gülme sesi)
Ya ne enteresan şeyler ya, bizim zamanımızda bunlar yoktu ha!
Çok zordalar.
(Kıvanç ses) İnanmıyorum sana Melis, evde misin sen hâlâ ha?
Ya tamam Kıvanç, çıkacağım birazdan.
(Melis) Benim bir planım var, merak etme.
Ne planıymış o?
Hakanlarla çıkıyormuş gibi yapacağım, sanki onların mekânına gidiyormuş gibi.
Bir dakika, bir dakika dur, Hakan ne alaka?
Ya bir şekilde, sana gelmeye çalıyorum Kıvanç, alakası o.
Bebeğim.
Bak uzak dur şu heriften, saçmalamak zorunda bırakma beni ha?
Ne yapayım Kıvanç? Evde kös kös oturup seni mi bekleyeyim?
Okey.
Tamam, nasıl istiyorsan öyle olsun ama bak bu konuyu mutlaka konuşacağız sonra Melis.
Nasıl geleceksin sen? Alayım mı seni?
Ararım ben seni çıkıp gelirsin hemen.
Okey, tamam.
Ya babana da bravo yani.
Hani bana güvenmiyor, gidiyor o serserilere emanet ediyor seni.
Ya saçmalama Kıvanç.
Daha babama sormadım bile izin verip vermeyeceği belli bile değil.
Net değil yani hâlâ ha?
(Müzik)
(Müzik devam ediyor)
(Gülsüm) Oğlum...
...bitmedi mi hazırlanman?
Kardeşin kurtlandı iyice.
(Hakan) Ne meraklısın anne bizi göndermeye?
Ne yapacaksın, komşuları mı çağıracaksın anlamadım ki?
Ay ne komşusu be?
İşim başımdan aşmış benim.
Aa, hemen kızma ya.
(Öpücük sesi) Gülsüm Sultan.
-Abi, hadi. -Ee, hadi.
(Nefes sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Köpek havlama sesi)
Neredesin be gülüm be? Ağaç oldum, meyve verdim burada ha!
Oo, sen daha on dakika bile bekleyemiyorsan.
On dakika mı?
Ben seni on dakika değil, bir ömür boyu bekler...
...hatta arttırıyorum ulan.
Ebediyen beklerim ha!
Şebek, yürü gidelim hadi.
Dur, senin yüzüne ne olmuş ya?
Her zamanki halim.
-Işıktan falandır ya. -Ha, poşet?
Ha annem sarma yaptı vallahi evden yürüttüm.
Sarma mı?
-Beğendin mi? -Beğenmem mi? Kaynanam yapmış.
Oh! (Öpücük sesi)
Fiko ya!
Ne yaptın, yağlı yağlı?
(Müzik - Gerilim)
Bunlar kim, sen biliyor musun?
Bilmem.
Ben de görmedim daha önce. Tipe bak, at hırsızı.
-Dur bakalım necilermiş? -Ya dur, ne yapıyorsun?
Gece gece iş çıkaracaksın başımıza yürü.
Ya yürü!
(Emine) Zeynep'in prenses yatağı varmış biliyor musun?
(Emine) Babası yeni bebek almış.
(Emine) Bir daha geldiğinde de bisiklete bineceğiz Zeynep'le.
(Hakan) Aferin sana.
(Kapı vurma sesi)
(Kapı açılma sesi)
Hayırdır?
Tutturdu Zeynep'i göreceğim diye.
Aa, Zeynep çok sevinecek geç kızım geç içeride çıkar içeride.
Sen de gel.
Yok, ben mekâna gideceğim çocuklarla takılacağız.
İyi o zaman, Emine'yi ben bırakırım eve.
Tamam.
Ee, biz şimdi mekânda takılacağız ya.
-(Tarık) Hı, ne güzel takılın işte. -İyi, işte evet.
Ee...
...Sibel ile Mercan da gelecek.
Ee, ne güzel işte takılın.
Ee, isterse Melis de gelebilir yani tabii siz izin verirseniz.
Olmaz.
Olur.
-Olmaz kızım! -Ya olur.
Ya Kıvanç'a güvenmiyorsun, bari kendi takımına güven.
Ya, bunun güvenle ne alakası var?
Güveniyorum ben niye güvenmeyim ki?
Güveniyorum kendi takımıma da bunu güvenle ilgisi yok.
Böyle mi gideceksin?
(Melis) Tamam şöyle yapayım
Dokuzda evde olacak.
-Dokuzda evde olacaksın. -Tamam.
(Tarık) Dokuzda.
(Tarık) Kapat önünü.
Dokuzu geçirmeyin.
(Hakan) Tamam.
(Müzik)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Hareketli)
(Melis mesaj ses) Çıktım evden gel al beni.
(Müzik - Hareketli)
Yuh!
Ne bu hal kızım ya?
Basmışsın fondöteni alın yazın kapanmış resmen.
Melis, bizi eziklemesin diye giyindik kızım bu kadar.
Keşke sen de özen gösterseydin biraz.
Vallahi benim sülalem, rahat kızım.
Aman iyi.
(“Teoman – Bana Öyle Bakma” çalıyor) "Bizi anlayacaklar"
Hadi lan.
Sibel.
Senin suratına ne olmuş?
"Bana öyle yaklaşma"
Düğüne mi gidecek lan acaba?
Hı! Düğüne gideceğim.
Hey Allah'ım.
Hadi öldüm açlıktan.
Tamam, tamam oluyor.
-Sarma mı o? -Hı hı.
(Fiko) Kaynanam yapmış oğlum.
Ya bitirdiniz, Hakan'a kalmayacak sonra.
Aman, o da yemeyiversin canım.
Olur mu öyle şey, ben hepimize yaptım.
Hem Ali de yemedi.
Sağ ol yengem, vallahi sen olmasan bizi düşünen yok.
Al kardeşim.
"Bu hayatta bizi böyle yakamızdan tutacak"
Bu niye geliyor lan her yere?
"Böyle yaşa derken"
Oğlum, takımız ya anca beraber kanca beraber ne yapalım?
Bununla mı?
Evet! Değmesin yağlı boya.
-(Fiko) Oh, hadi. -(Sado) Bakalım neymiş o?
Yuh! Tabak getirdik o kadar.
Ya bırak kızım saçmalama, ne tabağı ya?
Biz bizeyiz şurada, sosyetik sosyetik hareketler yapıyor.
Oh ben en iyisi tabak alayım.
"Anlamayacaklar"
(Hakan) İyi akşamlar gençler.
(Hep bir ağızdan) Oo!
Selam.
Habersiz geldim ama.
Aa hoş geldin yengem saç...
"Kapıları kapatma"
Şey pardon ağız alışkanlığı oldu.
-(Mercan) E merhaba ben Mercan. -(Melis) Merhaba.
(Ali) Gel, gel, gel. Acı var acı otur.
(Sado) Şurada.
(Ali) Gel, gel böyle.
(Ali) Abi hoş geldin.
(Ömer) Gel.
Tabak yok mu kız?
Misafir o hadi!
(“Teoman – Bana Öyle Bakma” çalıyor)
Ya sen koçla mı kalacaksın artık?
O bu mahallede kalır mı oğlum? Gül gibi konakları varken.
Ya aslında ben sevdim burayı.
Seversin tabii.
Hadi sen sıcak sıcak ye.
O yetmez yalnız maşallah iştahı var onun biraz.
Bir tane daha koyalım. (Gülme sesleri)
Abartsaydın.
O halde, kristal bardak Melis'e geliyor.
(Tezahürat sesi) (Alkış sesi)
(Ali) Aslanım benim.
Hadi sen de ye, hadi ya yiyin bir şeyler.
Hadi, oh!
Tosunum al, al, oh, oh yarasın.
(Ali) Hadi ya, hadi, hadi.
Bana da koy lan.
(Kapı vurma sesi)
(Kapı açılma sesi)
(Ayak sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Böyle destursuz girmenize, lüzum yoktu.
Kapıda da hallederdik.
Aşk olsun ama bacım, bir çayını da mı içmeyelim?
Seyfi'nin kahvesi değil burası, ev!
Al paranı.
Çayınızı da nerede içecekseniz için.
Vallahi, yürekli kadınmışsın ha helal olsun.
Ee, iki buçuk var burada.
Üstünü haftaya vereceğim.
Ha e tamam o zaman, biz gidelim.
Dalga mı geçiyorsun lan sen benimle ha?
Kafan mı güzel yoksa?
Etimiz ne budumuz ne bizim?
Toplayacağım diyorum size biraz müsaade edin.
Müsaade falan yok! Vakit doldu, hişt!
Git bak bakayım etrafa para, altın ne var ne yok çıkart.
Ne yapıyordunuz siz? Evde para falan yok.
Olsa verirdim zaten.
Bırak beni!
Rahat dur, rahat.
Rahat dur.
Evde bir şey yok diyorum size, ne yapıyorsunuz siz?
Ha yok!
(Müzik - Gerilim)
Dedi bana sen kimsin? Ben buna bir kafa geçirdim!
Dedim herif, kesin nakavt.
E, bende de tabii görüntü gitti yani, böyle bir ekran kaymaya başladı falan.
Ama kafada netim yani, anlatabiliyor muyum?
(Ali) Sıkıntı yok, sermişim herifi yere.
Sonra bir 30 saniye sonra, bana böyle bir görüntü geri gelmeye başladı.
Ekran yerine oturmaya başladı.
Açtım gözlerimi baktım, yerde arıyorum herifi.
Cık! Sağa bakıyorum yok, sola bakıyorum yok.
Ulan yok Allah yok.
Ee, neredeymiş?
(Ali) Hah işte!
Ben tam nerede lan bu adam derken, herif bir dikildi karşıma.
Lan meğerse öküz gibi kuvvetliymiş herif.
İşte o gün ben çok güzel bir şey öğrendim.
Lan meğerse ben ne kadar hızlı koşabiliyormuşum.
(Gülme sesleri)
Ne yedik be? Kardeşim eline sağlık.
He vallahi sağ olasın.
-Afiyet olsun yavrularım. -Alişim ya.
-Daha tavuk yok mu? -Yok Sado.
Tüh be!
-Gel beni de ye! -(Melis) Şey..
...ya ben doydum aslında istiyorsan benimkini yiyebilirsin.
(Müzik)
Yok.
Yok, yok yemeyim ben doydum, tokum.
Ama kalacak israf olmasın.
İsraf?
(Müzik)
Diyorsan yani çöpe atılacağına...
...günah çöpe gitmesin ben yiyeyim.
Ya senin bir küçük kız kardeşin vardı, ne oldu?
Evet, Zeynep.
-Senin? -Benim?
Kardeşin.
Ha, yok benim.
Yani fırsat olmamış.
Anam, beni doğururken vefat etmiş.
Babam da dayanamamış kederinden...
...sağ olsunlar beni...
...babaannemle dedem büyüttü.
Çok üzgünüm.
Üzülme.
Ben de çok üzüldüm.
Hatta bazen üzülüyorum.
Ama mukadderat işte, ne yapacaksın?
Oğlum, hüzün yapma lan, tamam.
Biz neyiz burada? Biz de aileyiz.
Hem ben anamdan, babamdan çok seni görüyorum.
(Mercan) Biz de kardeşiz.
Bil bakalım hangimiz daha büyük? Ömer mi, ben mi?
(Melis) Ee, Ömer galiba.
Cık! Ben daha büyüğüm aslında ama...
...göstermiyorum işte.
Evet, göstermiyorsun gerçekten.
(Mercan) Sağ ol.
Ee, sen bale yapıyordun değil mi?
Evet.
(Mercan) Ay ne güzel ya? Ben de yapabilsem keşke.
Yani istiyorsan, sana öğretebilirim.
Bu yaştan sonra, ne balesi kızım?
(Mercan) Ay Sibel, öyle deme ya.
Böyle, uçuş uçuş elbiseler falan.
Ay, hiç tarzım değil benim vallahi.
O ne öyle? Çocuk elbisesi gibi.
Yani illa tütü giymiyorsun bale yaparken.
Doğru.
Ben nereden bileceğim ki?
Ee, sen bugün seyretmiştin değil mi Melis'i? Nasıldı?
Ne bileyim kızım? Ne anlarım ben?
İyiydi.
Fena değildi.
(Müzik - Duygusal)
Çay yok mu?
Koyayım ben.
Ben de yardım edeyim.
Gülüm, bana da koyar mısın?
Ne oluyor kızım sana ya?
Astın suratını oturdun oraya.
Sen beni boş ver canım, git yeni arkadaşınla ilgilen.
Hayda!
Bu da nereden çıktı şimdi ya?
Merhaba, ben Mercan.
Bana da bale öğretir misin?
Zengin arkadaşlara bu kadar meraklı olduğunu bilmiyordum.
Ne alıp veremediğin var senin şu kızla?
(Mercan) Hı?
Hayır, Fiko'ya yürüyor desen anlayacağım ama.
Yoo, alakaları bile yok.
-(Mercan) Hakan'la yakılıyorlar besbelli. -(Ali) Hakan tuz nerede?
Sana ne oluyor?
E, Hakan bizim arkadaşımız sonuçta.
Hem bu kızın sevgilisi yok muydu? Ne ayak?
Ben Hakan üzülecek diye korkuyorum.
İyi de sana ne?
Tamam be, tamam.
(Hakan) Kardeşim doymuyor, doğru söylüyorsun.
-(Fiko) Oğlum sen doymuyor musun? -(Sado) Tamam, ben doymuyorum.
(Müzik)
Şişt kızım dur ya, ben hallederim. İnciteceksin bir yerini.
İncinsin ne olacak ki?
Olmaz, sen bana lazımsın.
Lazımsın derken?
-Kime? -Sana kim lazım?
(Melis) Ay, yardım edeyim istersen.
Olur mu ya, sen misafirsin.
Ama kıza ayıp oluyor.
Alışkındır benim gülüm, değil mi gülüm?
Hı hı alışkındır senin gülün, öküzlere.
(Müzik)
Üşüdün mü sen?
Yoo.
(Müzik)
E, şimdi sen üşüyeceksin böyle.
Yok, iyiyim ben.
(Müzik)
Yok, bir şey diyorum niye anlamıyorsunuz?
Ha yok, yok.
(Ayak sesi)
Evde bir şey yok ama bunu buldum.
E, senin oğlun varmış.
Sen niye uğraşıyorsun ki ona söyle.
-Oğlum mu? -Ha oğlun, nerede?
O daha çocuk.
Nereden bulsun o kadar parayı?
Sen de her şeye, itiraz ediyorsun be bacım.
Söyle çabuk, nerede oğlun?
Oğlum, yok. Yok o, Trabzon'a gitti yok.
İyi, biz bulmasını biliriz.
Ah!
(Müzik - Gerilim)
(Kapı açılma sesi)
Bunlar da benden.
(Mercan) Yeriniz kaldı mı bilmem ama.
Olmaz mı ya?
Yer misin?
Bilseydim, ben de başka bir şey getirirdim.
Senin gelmen yeter ya.
He ya ne güzel oldu bak, hep gel.
He vallahi, her zaman gel istersen anahtarı falan vereyim.
Biz her zaman buradayız, böyle kafana estikçe çıkıp gelebilirsin.
Hem Hakan da normalde kimseyi almaz aramıza ama seni sevmiş.
Yani güvenmiş sana.
Tabii güvenecek oğlum, yani koçun kızı ya.
O yüzden güvenecek tabii. (Kapı açılma sesi)
Melis.
Hadi.
Özür dilerim, benim gitmem gerek.
Kıvanç'a söz vermiştim.
(Müzik)
Çok özür dilerim.
(Melis) Hadi gidelim.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
(Fiko) Ağa ne iş? Ne oluyor?
(Sibel) Ne olacak? Melis Hanım babasını atlatmak için Hakan'ı kullanmış.
Kandırmış bizi.
Bütün olay bu.
Ne var? Ne bakıyorsunuz? Yalan mı?
Burada bizimle çay içip çekirdek mi çitleyecekti?
Gülüm!
Sırası değil.
Bir de bu kız için bana demediğiniz laf kalmadı.
Gülüm!
(Müzik)
Ne bu trip?
Ben geri mi dönsem?
E, çok ayıp oldu.
Kullanmış gibi oldum insanları.
Ya bırak ne insanı, çomar sürüsü gibiler.
Kıvanç!
Düzgün konuş.
(Kıvanç) Melis, Hakan denen (Bip) savunacaksın sen yine?
Kıvanç lütfen.
Ben mi dedim adamı kandır, hı?
Ondan sonra oyun oyna, sap gibi bırak, çek git diye.
Madem o kadar umurundaydı, baştan yalan söylemeseydin.
Hem ne zamandan beri, bu herif senin bu kadar umurunda olmaya başladı?
-Ne diyorsun sen? -Diyorum ki senin sevgilin benim!
Ve ben seni sürekli Hakan denen o herifin peşinden toplamaktan sıkıldım!
Melis, bak o yüzden ne istediğine karar ver.
Ya benimle kal ya da geri dön onların yanına.
Seçimini yap, beni germe artık!
(Müzik)
(Araba motor sesi)
(Köpek havlama sesi)
Hakan! Hakan! Hakan'ı bulmam lazım!
-Hakan! -Gülsüm Hanım!
Ne oldu?
O adamlar, o adamlar Hakan'ın peşinde.
Hakan'ı bulmam lazım!
Sakin olun, sakin olun. Ne oldu Hakan'a?
Hakan'a ne oldu?
O adamlar Hakan'ı arıyor.
(Ağlama sesi)
Hakan!
(Ağlama sesi)
İyi ki gelmişmiş. Hep gelsinmiş.
Hı bekleyin, gelir zaten.
Sibel, tamam yeter artık!
(Ali) Çek, çek, çek.
(Sado) Ben bir çay koyayım.
(Sado) Sakin, sakin.
(Müzik - Gerilim)
Al kardeşim, çay iç.
-Ağa otursana. -Çay koydum kardeşim.
Ağa!
Otur şuraya boş ver!
Oğlum, Hako boş ver film falan seyrederiz.
Seyrettik ya filmi.
Baş rollerinde Melis ve Hakan.
Aşk, ihanet, para!
Hoşuna gitti mi?
Bir daha izlemek ister misin?
Ya lütfen.
Ağa! Dur şurada ya! Bir dur!
(Fiko) Geç, otur oğlum şuraya.
(Müzik - Gerilim)
(Erkek) Burasıymış ha?
(Müzik - Gerilim)
(Kapı açılma sesi) (Fiko) Ağa!
(Müzik - Gerilim)
İyi akşamlar.
Hayırdır? Kime baktınız?
Sana baktık delikanlı.
Hakan'dı değil mi?
Hı hı.
Babanın borcunu tahsil etmeye geldik.
Ne borcu ulan?
(Müzik - Gerilim)
Kusura bakma, sana gelmeye mecbur kaldık.
(Erkek) Annen denkleştiremedi parayı.
Ee, haliyle biraz üzdük biz de kadıncağızı.
(Hakan) Ne diyorsun ulan sen? Öldürürüm lan seni!
(Nefes sesi) (Hakan) Şerefsiz!
Ne yaptın lan anneme? Ne yaptın lan anneme?
Konuşsana lan! Söyle lan!
(Müzik - Gerilim)
Hakan!
(Müzik - Gerilim)
(Silah düşme sesi)
(Hakan) Vururum ulan seni!
(Müzik - Gerilim)
(Silah sesi)
(Müzik - Jenerik)
Bu dizinin betimlemesi Kanal D tarafından Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Sesli Betimleme Metin Yazarı: Reyhan Üzülmez
Seslendiren: Emine Kolivar
Alt Yazı: Nuray Ünal / Feride Tezcan / Tugay Çiftci / Gülay Yılmaz
İşaret Dili Tercümesi: Berrak Fırat
Son Kontroller: Ayşegül Derin / Dolunay Ünal / Samet Demirtaş
Teknik Yapım: Dağ Prodüksiyon ve Yeni Gökdelen Tercüme
(Müzik - Jenerik)
(Müzik devam ediyor)